به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری سپاهان خبر در روزهای اخیر و البته در وضعیت کنونی، شماری از کشورهای اروپایی درگیرِ اعتراضات گسترده مردمی شده اند. فرانسه، ایتالیا، آلبانی، پرتغال، دانمارک، و یونان، از جمله این کشورها بوده اند و انتظار می رود روند دومینو وارِ اعتراضات به دیگر کشورهای اروپایی نیز کشیده شود. فضای مجازی و رسانه ها پُر است از ویدئوهایی که برخوردهای خشن پلیس و نیروهای امنیتی کشورهای مختلف اروپایی با معترضان را به نمایش می گذارند.
اعتراضات جاری در اروپا تا حدود زیادی ماهیت اقتصادی و معیشتی دارد و جلوه ای از خشم افکار عمومی اروپا در مورد افزایش هزینه های زندگی آن ها است. با این حال، در مورد ریشههای این اعتراضات واقعیت هایی وجود دارد که کمتر به آن ها اشاره می شود. مثلا حمایت سالانه بیش از ۲۰۰ میلیارد یورویی دولت های اروپایی از اوکراین در قالب جنگ این کشور با روسیه، به یکی از محورهای اصلی نارضایتی اروپایی ها از دولتهایشان تبدیل شده است.
جنگی که نه تنها حجم قابل توجهی از منافع اروپا را می بلعد بلکه سبب شده تا اروپا، منبع ارزان انرژی روسیه را نیز از دست بدهد و هزینه های سنگین این مساله به طور مستقیم زندگی مردم در کشورهای مختلف اروپایی را تحت تاثیر قرار داده است. کافی است توجه داشته باشیم که هزینه تامین انرژی اروپا در شرایط کنونی در قیاس با دوره قبل ازآغاز جنگ اوکراین، تا بیش از ۱۰ برابر افزایش پیدا کرده است. از این رو، مردم اروپا خواهان پایان حمایت کشورهایشان از اوکراین در جنگ با روسیه هستند. موضوعی که میتواند بودجه این کشورها را متمرکز بر حمایت از وضعیت رفاهی مردم خودشان بکند. در عین حال، مردم اروپا از جنگ ایران و مسدود شدن تنگه هرمز نیز به شدت آسیب دیده اند.
اکنون قیمت هر بشکه نفت در کانال بیش از ۱۱۰ دلار در حال تثبیت شدن است و همین مساله، هزینه زندگی در اروپا را که به شدت به قیمت انرژی وابسته است، افزایش می دهد. از این رو، در شرایطی که هزینه ها افزایش پیدا می کنند اما درآمد شهروندان اروپایی رشدی نشان نمی دهد، طبیعی است که شمار زیادی از شهروندان اروپایی شاهد سقوط وضعیت زندگی خود باشند که این مساله فی نفسه، در انفجار اعتراضات جاری در اروپا نقش داشته است.
ورای همه این ها، نوعی حس نارضایتی از سازوکارهای حکمرانی در کشورهای اروپایی در مواجهه با شرایط سخت نیز در ذهن افکار عمومی اروپا شکل گرفته است. در این چهارچوب، گویی اروپایی ها به دنبال راه حل ها و چهارچوب های تازه برای مخاطب قراردادن مشکلاتشان در حوزه حکمرانی در کشورهایشان هستند و تداوم وضعیت موجود را صرفا موجب بدترشدن وضعیت خود ارزیابی می کنند. از این رو، بیراه نیست اگر بگوییم اعتراضات جاری در اروپا می تواند آغاز روند تازهای باشد که افکار عمومی اروپا شدیدا خواهان آن هستند. روندی که مردم اروپا در قالب آن کارآمدی بیشتری را از نظام های حکمرانی خود می خواهند و سازوکارها و دولتمردان کنونی اروپایی را فرسود و بیثمر ارزیابی میکنند.





دیدگاهتان را بنویسید