یک کارگردان تئاتر بهروشنی میگوید: «در شرایط دشوار، شاهد افزایش فروش شاهنامه هستیم، زیرا مردم به دنبال تمایلات فرهنگی خود در شخصیتهای ملی و حماسی هستند». این جمله کلیدی است. در بزنگاههایی که جامعه تحت فشار و بحران قرار میگیرد، مخاطب به سراغ روایتهایی میرود که به او احساس تعلق و افتخار بدهند.
نسل امروز در محاصرهٔ سرعت سرسامآور دادهها، بازنماییهای توخالی مجازی و مصرفگرایی مدرن، به یکی از بزرگترین چالشهای وجودی بشر مبتلا شده است: «بحران هویت و گمگشتگی معنا»
محل اقامت، درگذشت و دفن ابنسینا در اصفهان همچنان محل اختلاف روایتهای تاریخی است؛ موضوعی که در نشست ابنسینا به روایت اصفهان با طرح دو محدوده احتمالی، ضرورت مطالعات میدانی و کاوشهای باستانشناختی را برجسته کرد.
کتاب «بازیگران حرمسرای صفوی» تلاش میکند تا با تاباندن نور بر تاریکترین زوایای قدرت، تبیین کند که چگونه این شبکه منسجم، علاوه بر نفوذ سیاسی، با وقف بناهای عظیم عمرانی، ردپای خود را در بافت شهر اصفهان به جا گذاشتند.
پس از درگذشت فردوسی، نسخههای فراوانی از شاهنامه کتابت شد که امروزه در کتابخانهها و موزههای معتبر جهان نگهداری میشوند. همین تکثر نسخهها، در کنار اختلافهای فراوان میان آنها، ضرورت یک تصحیح علمی و انتقادی را بیش از پیش آشکار میکرد.
دکتر محمدجعفر محمدزاده تأکید کرد که شاهنامه تنها اثر مسلم فردوسی است و دیگر آثار منسوب به او مانند «یوسف و زلیخا» و «هجونامه» اعتبار تاریخی و سبکی ندارند.
اختتامیه بیست و هفتمین جشنواره قصهگویی شامگاه ۲۷ بهمن در تالار شیخ بهایی پل شهرستان اصفهان با اجرای کودکان از قصه حضرت یونس (ع) در قرآن تا اسطوره آرش کمانگیر برگزار شد.