×
×
آخرین اخبار

افزایش احتمال درمان سرطان تخمدان

  • کد نوشته: 62346
  • ۱۴ آبان ۱۴۰۵ - ۱۱:۰۰ ق٫ظ
  • ۰
  • این پژوهش توسط محققان دانشگاه علوم پزشکی تهران و دانشگاه تهران انجام شده و نتایج آن در مجله علمی European Journal of Pharmacology انتشار یافته است.
    افزایش احتمال درمان سرطان تخمدان
  • sepahankhabar Ads Banner

    به گزارش سرویس سلامت پایگاه خبری سپاهان خبر ، جمعی از متخصصان و پژوهشگران ایرانی پس از ماهها تحقیق و مطالعه‌ بر روی سلول های سرطانی تخمدان، با بهره‌گیری از روش‌های محاسباتی مبتنی بر هوش مصنوعی و یادگیری ماشین همچنین شبیه‌سازی مولکولی و آزمایش‌های سلولی، دو داروی ایبروتینیب و انتراکتینیب را برای بررسی اثر احتمالی بر مسیر پیام‌رسانی MNK/eIF4E در سرطان تخمدان را ارزیابی و به نتایجی دست پیدا کردند.

    این گروه محقق مشاهده کردند که؛ هر دو دارو در محیط آزمایشگاه توانسته اند زنده‌مانی سلول‌های سرطان تخمدان را کاهش دهند و بر برخی سازوکارهای مولکولی مرتبط با رشد و بقای این سلول‌ها اثر بگذارند. همچنین انتراکتینیب در آزمایش‌های انجام‌شده، به‌ویژه در سلول‌های مقاوم به داروی شیمی‌درمانی سیس‌پلاتین، اثر قوی‌تری نسبت به ایبروتینیب نشان داد.

    طبق توضیحات این گروه، مسیر پیام‌رسانی MNK/eIF4E بررسی شده است؛ مسیری که در تنظیم فرایند ساخت پروتئین در سلول نقش دارد و می‌تواند بر تولید برخی پروتئین‌های مرتبط با رشد، بقا و تکثیر سلول‌های سرطانی اثرگذار باشد.

    در ادامه این توضیحات آمده است: مولکول eIF4E یکی از عوامل دخیل در آغاز فرایند ساخت پروتئین است. آنزیم‌های MNK-۱ و MNK-۲ نیز با افزودن یک گروه فسفات به این مولکول، فعالیت آن را تنظیم می‌کنند. این فرایند که فسفریلاسیون نام دارد، بخشی از مسیر پیام‌رسانی MNK/eIF4E است. فعال‌شدن این مسیر می‌تواند در بقای سلول‌های سرطانی و مقاومت آن‌ها در برابر درمان نقش داشته باشد؛ از همین رو، مهار آن به‌عنوان یکی از رویکردهای مورد توجه در تحقیقات سرطان مطرح است.

    بنا به تاکید این پژوهشگران، اگرچه احتمال درمان سرطان تخمدان بیشتر شده اما در عین حال برای ارزیابی ظرفیت درمانی این ترکیبات، انجام مطالعات تکمیلی از جمله بررسی اثر آن‌ها در مدل‌های حیوانی، آزمایش روی رده‌های سلولی متنوع‌تر، شناسایی دقیق سازوکار اثر و ارزیابی امکان استفاده هم‌زمان آنها با سیس‌پلاتین، ضروری است.

    آنها تاکید کردند که، باید مشخص شود آیا می‌توان غلظت‌های مؤثر مشاهده‌شده در محیط آزمایشگاه را با ایمنی قابل‌قبول در بدن انسان به دست آورد یا خیر.

    گفتنی است؛ این پژوهش توسط محققان دانشگاه علوم پزشکی تهران و دانشگاه تهران انجام شده و نتایج آن در مجله علمی European Journal of Pharmacology انتشار یافته است.

    نویسنده: دریا وفایی
    sepahankhabar Ads Banner

    بیشتر بخوانید

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *