به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری سپاهان خبر در روزهای اخیر شاهد سیلی از مواضع خصمانه رهبران اروپایی علیه ایران بودهایم. به عنوان مثال، نخست وزیر انگلیس در موضع گیری مدعی شده که ایران در پشتپرده سازماندهی یک حمله به پایگاه فیرفورد در خاک انگلستان بوده است. موضوعی که موجب شده بمب افکن های آمریکایی از ترسِ اقدامات انتقامجویانه ایران از این کشور فراری شوند. در تحولی دیگر، وزیر خارجه آلمان نیز در موضعگیری مدعی شده که قدرت موشکی و پهپادی ایران برای اروپا، تهدیدزا است و آلمان این موضوع را قابل قبول نمیداند. البته که دیگر مقام های اروپایی نیز کم و بیش مواضع مشابهی را با محوریت طرح مسائل ضدایرانی در دستورکار داشتهاند. مواضعی که با شانتاژ تبلیغاتی گسترده آمریکایی ها و صهیونیستها نیز همراه شدهاند.
با این همه، این قبیل موضعگیریها، بیش از همه جلوه هایی عینی از سیاست یک بام و دو هوای اروپایی ها در رابطه با ایران را به نمایش می گذارند. به عنوان مثال، نخست وزیر انگلیس هیچ اشاره ای به این مساله نمی کند که پایگاه فیرفورد، بارها و بارها از سوی آمریکا در جریان تجاوز به خاک کشورمان مورد استفاده قرار گرفته است. وزیر خارجه آلمان هم به این مساله اشاره نمی کند که پایگاه های آمریکایی ها در آلمان، یکی از مکانهای اصلی تامین تدارکاتی ارتش آمریکا جهت تجاوز به خاک ایران بوده و هستند. البته که حمایت های تسلیحاتی آلمانی ها از رژیم اشغالگر قدس در مواردی نظیر جنگ غزه و جنگ افروزی علیه ایران نیز بر هیچکس پوشیده نیست.
البته مواضع این قبیل دولتمردان اروپایی در شرایطی مطرح شده که مقام های کشورمان همه آن ها را اتهام دانسته و قویا آن ها را رد کرده اند. با این حال، باید از این افراد پرسید چرا در مورد حاکمیت و امنیت ملی کشورهای خود بسیار حساس هستند اما وقتی ایران نیز به نحو مشابهی در پی حراست از منافع و امنیت و حاکمیت ملی خود است، اقدامات کشورمان را سیاهنمایی می کنند و آن ها را به مثابه اقداماتی که موجب تضعیف صلح و ثبات بینالمللی می شود، معرفی می کنند؟ در عین حال، برخی دولتمردان اروپایی در شرایطی به کشورمان اتهام می زنند که به نظر میرسد با این حرکت خود سعی دارند از سیل قابلتوجهی از پاسخگوییهایی که بایستی به دلیل رفتارهای نامشروع و غیرقانونی خود داشته باشند، فرار کنند.
آن ها باید توضیح دهند چرا با افراد و رژیم سیاسی که مرتکب نسلکشی در ماجرای جنگ غزه شدهاند، نهایت همکاری را داشته اند؟ در عین حال، باید توضیح دهند چرا در روند جنگافروزی غیرقانونی و نامشروع علیه ایران، همه نوع همکاری را با دشمنان ملت ایران در اولویت قرار دادهاند؟ آنچه واضح است اروپا اکنون درنقطه اوج رسوایی در مساله ایران است. از این رو، مقام های اروپایی با فرار رو به جلو سعی دارند تا به زعم خود، صورت مساله را عوض کرده و از موقعیت پاسخگو به موقعیت طلبکار تغییر جایگاه دهند. معادله ای که در مواجهه با آن بایستی بسیار هوشیار بود.





دیدگاهتان را بنویسید