وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ضمن تقدیر از عملکرد دست‌اندرکاران سی‌وهشتمین دوره جشنواره، موفقیت‌های کمی و کیفی این دوره را با وجود چالش‌های موجود، قابل‌توجه ارزیابی کرد.

در آیین اختتامیه جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان، پروانه‌های زرین بر شانه برگزیدگان می‌نشیند و تصویری امیدوارکننده از آینده سینمای کودک ترسیم می‌شود. اما پرسش اصلی اینجاست: فردای آن شب چه اتفاقی می‌افتد؟

مراسم اختتامیه این رویداد با حضور سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، و جمعی از فیلم‌سازان، بازیگران و داوران برگزار شد؛

فیلم عموی بچه ها با بازی داریوش فرضیایی و کارگردانی احمد درویشعلی پور به عنوان بهترین فیلم معرفی شد .

کمیته امور افراد دارای معلولیت در سی‌وهشتمین جشنواره فیلم کودک، با فراهم کردن امکان تماشای فیلم‌های دارای «توصیف صوتی»، میزبان ۸۰ کودک نابینا و کم‌بینا بود تا تجربه سینمایی برابر را برای همه فراهم کند.

امسال بخش‌های ویژه جشنواره حذف و بخش‌های مختلف بر اساس استانداردهای جشنواره به صورت مجزا طراحی شد و توجه بیشتری نیز به عوامل کودک در تولید آثار و بخش‌های مختلف جشنواره صورت گرفت.

جشنواره‌ای که نام «کودک و نوجوان» را با خود دارد، پیش از هر چیز باید درباره یک پرسش اساسی پاسخگو باشد: آیا کودک و نوجوان در این جشنواره فقط مخاطب فیلم‌های بلند و داستانی است یا قرار است با سینما در همه اشکال و زبان‌هایش آشنا شود؟

ما در یک فضای صمیمی، به گفتگویی اختصاصی با مردی پرداختیم که حالا تصمیم گرفته است از لایه‌های پنهان زندگی‌اش، فراتر از آن چهره شاد تلویزیونی، با ما سخن بگوید.‌

کودک و نوجوان امروز، چند سال دیگر وارد جامعه می‌شود و قرار است در حوزه‌های مختلف نقش داشته باشد. بنابراین هرچقدر امروز برای آگاهی، تخیل و نگاه او سرمایه‌گذاری کنیم، در حقیقت داریم برای آینده خودمان سرمایه‌گذاری می‌کنیم.

در میان چهره‌هایی که طی دو دهه و نیم گذشته با دنیای کودکان و نوجوانان پیوند خورده‌اند، داریوش فرضیایی با نام هنری «عمو پورنگ» جایگاهی متفاوت دارد؛ چهره‌ای که برای نسل‌های مختلف، بخشی از خاطره جمعی کودکی بوده است. او را سال‌هاست «عموی بچه‌ها» می‌نامند؛ عنوانی که نشانه رابطه‌ای عاطفی میان او و مخاطبانش است.