سه زبان سینما که کودکان نباید از آن محروم بمانند
به گزارش سرویس فرهنگ پایگاه خبری سپاهان خبر برخی چهره‌ها هستند که هرگز از دنیای کودکی ما بیرون نمی‌روند. عمو پورنگ یکی از همین چهره‌های استثنایی است که سال‌هاست با لبخندها و قصه‌هایش، رفیق صمیمی نسل‌های مختلف کودکان و نوجوانان ایران بوده است. اما این بار، دیدار ما با او متفاوت بود. در جریان هشتمین جشنواره فیلم‌های کودک و نوجوان، برای اولین بار فیلم سینمایی عموی بچه‌ها که بر اساس زندگی شخصی و واقعی داریوش فرضیایی ساخته شده، روی پرده رفت و ما این فرصت را داشتیم تا در کنار خود ایشان و بازیگران فیلم، این اثر را تماشا کنیم و سپس در یک فضای صمیمی، به گفتگویی اختصاصی با مردی بپردازیم که حالا تصمیم گرفته است از لایه‌های پنهان زندگی‌اش، فراتر از آن چهره شاد تلویزیونی، با ما سخن بگوید.
جهت پیگیری سایر اخبار جشنواره فیلم کودک و نوجوان ، می‌توانید برچسب [جشنواره فیلم کودک و نوجوان ] را دنبال کنید.
تماشای فیلم زندگی شما در کنار خودتان خاطره انگیز بود، چرا بعد از این همه سال فعالیت در تلویزیون، تصمیم گرفتید اولین تجربه سینمایی را بر اساس زندگی شخصی‌تان آغاز کنید؟
راستش را بخواهید، من بیش از دو دهه در تلویزیون و نمایش خانگی فعالیت کردم و خیلی دوست داشتم در عرصه سینما هم تجربه کسب کنم. سینما قدرت عجیبی دارد، موضوعات را متمرکزتر بیان می‌کند و مخاطب هم با ذهنی جست‌وجوگر به دنبال کشف مفاهیم تازه است. اما دلیل اینکه زندگی خودم را انتخاب کردم این بود که می‌خواستم ورودم به سینما اتفاقی باشد که با دلم گره خورده باشد. نمی‌خواستم صرفاً به موضوعاتی مرتبط با اقتصاد و گیشه فکر کنم؛ می‌خواستم چیزی بسازم که ریشه در واقعیت داشته باشد.
بسیاری از ما شما را با همان چهره همیشه شاد می‌شناسیم، اما در فیلم می‌بینیم که زندگی شما همیشه این‌طور نبوده. چقدر از آنچه در عموی بچه‌ها دیدیم، واقعیت داشت؟
شاید شما من را با نام عمو پورنگ می‌شناسید و یک شخصیت شاد را در ذهن دارید، اما من در زندگی واقعی سختی‌های زیادی را پشت سر گذاشته‌ام. این فیلم حدود ۵۰ درصد واقعیت زندگی من است و من تا حد زیادی خودم را بازی کردم. راستش تجربه بسیار سختی بود، چون دقیقاً در یکی از سخت‌ترین شرایط روحی زندگی‌ام، یعنی پس از فوت مادرم، جلوی دوربین آمدم. اگر می‌خواستیم تمام واقعیت‌ها را نشان دهیم، فیلم خیلی غم‌انگیز می‌شد، اما سعی کردیم ابعاد مختلف زندگی را به تصویر بکشیم تا مخاطبان، به‌خصوص بچه‌ها، احترام به پدر و مادر و خانواده را در یک اثر اجتماعی ببینند.
استفاده از هوش مصنوعی برای به تصویر کشیدن مادرتان در فیلم، لحظه بسیار احساسی بود، این ایده از کجا آمد؟
من هر چه هستم و به هر جایگاهی رسیدم، به دعای مادرم بود. کاری که کارگردان با استفاده از هوش مصنوعی انجام داد، در واقع ادای دینی به ایشان بود. امیدوارم تمام بچه‌ها و نوجوانانی که ما را می‌بینند، قدردان خانواده‌هایشان باشند، چون هیچ چیزی در این دنیا باارزش‌تر از خانواده نیست و خانواده تنها پناهگاه ما در برابر بحران‌هاست.
در فیلم می‌بینیم که کودکان نقش بسیار پررنگی دارند. آیا فکر می‌کنید این فیلم توانسته دوباره پیوندی بین سینما و مخاطب کودک ایجاد کند؟
بله، من از کامنت‌ها و بازخوردهایی که دریافت کردم متوجه شدم که این اتفاق رقم خورده است. در واقع در این فیلم، هر چند زندگی‌نامه من است، اما قهرمانان اصلی قصه، دو کودک از نسل امروز دهه ۱۴۰۰ هستند. آن‌ها هستند که موجب تحقق عشق و پیشبرد قصه می‌شوند. من به نوجوانان امروز امید زیادی دارم و معتقدم آن‌ها آینده‌ساز هستند و باید مسئولیت خودشان را به‌خوبی بشناسند.
شما سال‌هاست که با بچه‌ها همراه هستید، اگر بخواهید به کسانی که در حوزه کودک و نوجوان فعالیت می‌کنند توصیه‌ای کنید، چه می‌گویید؟
به نظرم مهم این است که کودک امروز را به‌خوبی بشناسند. نباید با نگاه قدیمی به آن‌ها نگاه کرد. هر چیزی که تولید می‌شود باید دقیقاً متناسب با دغدغه‌های فعلی کودکان باشد. هر کسی که در این عرصه فعالیت می‌کند اگر این دغدغه را داشته باشد، قطعاً به موفقیت می‌رسد.
شما در گذشته پیشنهادهای بازی سینمایی داشتید،چرا تا به حال منتظر ماندید؟
بله، پیشنهادهای زیادی شد، اما هر بار احساس کردم در آن فیلمنامه‌ها جایگاه مناسبی ندارم. من ترجیح دادم این ۲۵ سال را به شکلی طی کنم که درست می‌دانستم و به همین دلیل بود که شخصیت عمو پورنگ ماندگار شد. من هر کاری انجام دهم، برای مخاطب همان عمو پورنگ هستم چون این شخصیت را خودم خلق کردم و دوست دارم همیشه از این طریق با خانواده‌ها پیوند داشته باشیم.
چه حسی دارید که حاصل سالها دسترنج شما و همکارانتان، حالا در جشنواره در برابر چشم‌های کنجکاو نوجوانان اکران شد؟
خیلی خوشحالم. ما با تمام عشق این فیلم را ساختیم و هرگز به دنبال جایزه نبودیم. هدفم این بود که بخشی از زندگی فردی که شما از او خاطره دارید را ببینید. از اینکه نوجوانان با چنین درکی فیلم را دریافت کردند، واقعاً خوشحالم.
دیدگاهتان را بنویسید