۳ پرده از شکست معنادار جمهوری خواهان
به گزارش سپاهان خبر پس از رحلت پیامبر گرامی اسلام (ص)، مدینه شاهد رخدادهایی شگرف بود که جریان تاریخ اسلام را دستخوش تحولی بنیادین ساخت. بر پایه مستندات و منابع متقدم و متأخر علمای شیعه، فاجعه هجوم به بیت وحی و جراحات وارده بر فاطمه ی زهرا ، مصیبتی جان‌کاه بر جای گذاشت؛ واقعه‌ای که در آن، پهلوان بی‌بدیل عرب و فاتح خیبر، مأمور به صبری الهی شد تا تاریخ در برابر زانو زدن شیر خدا کنار بستر بانوی دو عالم به بهت بنشیند.
دفاع از حریم امامت و استناد به منابع معتبر
پژوهش‌های تاریخی و کتب قدما و متأخرین شیعه از جمله علامه محمدتقی مجلسی، علامه محمدباقر مجلسی و ملامهدی نراقی با تکیه بر اسناد متقن، تصویری روشن از مصائب اهل‌بیت (ع) پس از رحلت نبی مکرم اسلام ترسیم کرده‌اند. بر اساس این گزارش‌ها، حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) در صف نخست دفاع از محور ولایت ایستاد و در این مسیر مقدس، جراحات وارده بر اثر تعدی به حریم خانه وحی منجر به شهادت ایشان و سقط فرزندش، حضرت محسن (ع) شد.
یکی از جان‌سوزترین فرازهای این واقعه تاریخی، مواجهه حضرت علی (علیه‌السلام) با مصائب زهرای مرضیه است. مردی که بازوانش مرحب‌افکن بود و دروازه عظیم خیبر را با نیروی الهی از جا کنده بود، در جریان دفاع از کیان رسالت موظف به حفظ وحدت امت و مأمور به صبری شگرف گردید.
در گزارش‌های روایی و مقتل‌نگاری علما آمده است آن‌گاه که ساعات پایانی عمر فاطمه (س) فرا رسید و آن بانوی مجروح در بستر واپسین وصایای خود را بیان فرمود، امیرالمؤمنین (ع) با بغضی فروخورده در برابر همسرش زانو زد؛ دلاوری که در هیچ میدان کارزاری گامی به عقب ننهاده بود، در برابر شکوهِ مظلومیت بانوی آب و آئینه، سر در گریبان ماتم برد و اشک اندوه بر چهره نشاند.
وصیت حضرت فاطمه (س) مبنی بر غسل و کفن و دفن شبانه، سندی گویا از اعتراض دائمی به مظلومیت بیت نبوت بود. علی (ع) در تاریکی شب، پیکر مطهر ام‌ابیها را غریبانه به خاک سپرد و هنگام پوشاندن خاک بر قبر، رو به مزار پیامبر (ص) کرد و فرمود: «شکیبایی من در هجران دخترت، ای برگزیده خدا، به سر آمده و توانم کاسته شده است.»
این مقطع از تاریخ اسلام، همچنان پس از سده‌ها، نمادی ماندگار از پیوند میان ولایت‌پذیری، استقامت و مظلومیتِ خالصانه خاندان عصمت و طهارت به شمار می‌رود.
دیدگاهتان را بنویسید