«خدا نکند کسی آنچه من دیدم را ببیند»
در میانه این جهنم، کسانی بودند که نه کلاه سبز بر سر داشتند، نه تفنگی به دست. لباس آتشنشانی به تنشان بود و کپسول آتش به دوش. آمدنشان وظیفه نبود، عشق بود. ماندنشان برای پول نبود، برای وجدانی بود که نمیگذاشت حتی یک لحظه چشم از مردم بدوزند.