در طی ماههای گذشته بخش عمدهای از کشورهای جهان بر راهحل دو کشوری برای حل مناقشه طولانیمدت رژیم اسرائیل و فلسطین متمرکز است، اما به نظر میرسد بنیامین نتانیاهو به جای آن، خود را وقف تحقق چشمانداز «اسرائیل بزرگ» کرده است. وی علیرغم تمام محکومیتهای بینالمللی به خاطر جنگش در غزه و انزوای فزاینده اسرائیل، در نیمه راه رسیدن به این هدف است.
اکنون راه حل دو دولت چیزی بیش از یک شعار برای دولتهای سراسر جهان نیست که میخواهند همبستگی خود را با آرمان فلسطین نشان دهند، آن هم در زمانی که رژیم اسرائیل سخت تلاش میکند این مفهوم را کاملاً از بین ببرد. چشمانداز ایجاد یک کشور مستقل فلسطینی از کرانه باختری، بیتالمقدس شرقی و نوار غزه برای زندگی در کنار رژیم صهیونیستی در صلح و امنیت، هرگز تا این حد تیره و تار نبوده است.
در پی حمله رژیم اسرائیل به رهبران حماس در قطر، یک اجلاس اضطراری اعراب و مسلمانان برای ارائه پاسخی جمعی تشکیل شد اما این جلسه بیاثر بود. رهبران حمله به قطر را به شدت محکوم کردند، اما هیچ برنامهای برای جلوگیری از حمله رژیم اسرائیل به همسایگانش یا متوقف کردن آنچه کمیسیون سازمان ملل متحد نسلکشی در غزه نامیده است، ارائه نکردند. در عوض، رهبران بیانیهای سرد ارائه دادند و گفتند که: تمام اقدامات قانونی و مؤثر ممکن را برای جلوگیری از ادامه اقدامات اسرائیل علیه مردم فلسطین اتخاذ کنید.
رهبران خاورمیانه میدانند که تنها قدرتی که میتواند رژیم صهیونیستی را مهار کند، شریک استراتژیک متعهد آن، ایالات متحده آمریکاست.اما به نظر نمیرسد واشنگتن آماده انجام این کار باشد. در حالی که «دونالد ترامپ»، رئیس جمهور آمریکا به منطقه اطمینان داده است که اسرائیل حمله خود به قطر را تکرار نخواهد کرد، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه او فوراً به تل آویو پرواز کرد تا اتحاد تزلزلناپذیر آمریکا با دولت یهود را مجدداً تأیید کند. روبیو با دعا کردن به همراه نتانیاهو در کنار دیوار ندبه با کیپا بر سر، نشان داد که دولت ترامپ در تمام مسیر در کنار نخست وزیر خواهد ایستاد. و نتانیاهو به سرعت اعلام کرد که اسرائیل حق حمله به حماس را در هر کجا برای خود محفوظ میدارد.
چشماندازی برای «اسرائیل بزرگ»
بر اساس ادبیاتی که رهبر رژیم اسرائیل و وزرای افراطی او به کار بردهاند، به نظر میرسد ایجاد «اسرائیل بزرگ» در اولویت باشد. در ماه های اخیر، نتانیاهو علناً به این موضوع اشاره کرده است. عبارت «اسرائیل بزرگ» پس از جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷ برای اشاره به سرزمینهایی که اسرائیل فتح کرده بود، به کار رفت: کرانه باختری، اورشلیم شرقی، غزه، بلندیهای جولان و شبه جزیره سینا. این مفهوم در سال ۱۹۷۷ در منشور تأسیس حزب لیکود به رهبری نتانیاهو گنجانده شد، که در آن آمده بود: «بین دریای مدیترانه و رود اردن، فقط حاکمیت اسرائیل وجود خواهد داشت. سال گذشته، نتانیاهو تأیید کرد که اسرائیل باید کنترل امنیتی بر کل قلمرو غرب رود اردن داشته باشد و این با ایده حاکمیت فلسطینیان در تضاد است.
نتانیاهو اکنون در موقعیتی قرار دارد که میتواند نوار غزه را ضمیمه کند و به دنبال آن رسماً حوزه قضایی رژیم اسرائیل را بر تمام شهرکهای غیرقانونی در کرانه باختری، جایی که بیش از ۷۰۰۰۰۰ شهرکنشین تحت حفاظت نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) زندگی میکنند، گسترش دهد و به طور بالقوه کل منطقه را ضمیمه کند.
علاوه بر این، رژیم صهیونیستی پس از تضعیف حزبالله و حمله به جنوب سوریه، دستاوردهای فراسرزمینی در لبنان و سوریه داشته است. او گفته است که ردپای ارتش اسرائیل در هر دو کشور به این زودیها از بین نخواهد رفت. رهبران عرب و مسلمان، اشارات نتانیاهو به «اسرائیل بزرگ» را به شدت محکوم کردهاند. ایالات متحده نیز علناً از آن حمایت نکرده است، اگرچه مایک هاکبی، سفیر ایالات متحده در اسرائیل از حامیان این ایده بوده است.
اکنون این سوال مطرح میشود که برای منحرف کردن رژیم اسرائیل از مسیرش چه باید کرد؟ تنها راهی که میتواند موثر باشد، تحریم نتانیاهو و دولت وی و قطع تمام روابط نظامی، اقتصادی و تجاری با رژیم اسرائیل است. هر چیزی غیر از این به رهبران رژیم صهیونیستی اجازه میدهد تا به دنبال کردن «اسرائیل بزرگ» ادامه دهند.
این امر نه تنها برای فلسطینیها و منطقه، بلکه برای اعتبار جهانی آمریکا نیز هزینه سنگینی خواهد داشت. کشورهای عربی منطقه خاورمیانه باید از خواب بیدار شوند و به کابوس اسرائیل بزرگ خاتمه دهند. با طرح اسرائیل بزرگ، کل منطقه خاورمیانه با تهدیدی وجودی مواجه بوده که لزوم مقابله با آن ضروری است. این کشورها باید روابط خود را با نتانیاهو قطع نموده و امریکا را جهت منحرف کردن وی از این مسیر تحت فشار قرار دهند. این کشورها باید با یکدیگر متحد شده و در مقابل اقدامات رژیم صهیونیستی بایستند در غیر این صورت مجبور به دادن سرزمین خود به رژیم غاصب اسرائیل خواهند شد.




دیدگاهتان را بنویسید