به گزارش سرویس اقتصاد پایگاه خبری سپاهان خبر هشدار تازه مدیرعامل آرامکو درباره وضعیت ذخایر نفت جهان، ابعاد دیگری از هزینههای جنگ در غرب آسیا را آشکار کرده است. هزینههایی که تنها به میدان نبرد و کشورهای درگیر محدود نمیشود و میتواند امنیت انرژی و اقتصاد جهانی را برای سالها تحت تاثیر قرار دهد. امین ناصر، مدیرعامل شرکت آرامکو عربستان، اعلام کرده است که حتی در صورت عادیشدن جریان نفت از تنگه هرمز، بازسازی ذخایر نفت جهان ممکن است تا دو سال زمان ببرد. به گفته او، در جریان بحران، نزدیک به ۳ میلیارد بشکه از عرضه نفت از دست رفته و بیش از یک میلیارد بشکه نیز برای جبران کمبود از ذخایر راهبردی برداشت شده است.
این وضعیت را باید در بستر جنگ و تشدید جنگافروزی علیه ایران بررسی کرد. هنگامی که یک بحران سیاسی به رویارویی نظامی کشیده میشود، پیامدهای آن محدود به مرزهای کشورِ هدف باقی نمیماند. ایران در قلب یکی از مهمترین مناطق انرژی جهان قرار دارد و هرگونه جنگافروزی علیه این کشور، بهطور طبیعی میتواند امنیت مسیرهای انتقال انرژی و ثبات بازار نفت را با مخاطرات جدی روبهرو کند. آنچه امروز در بازار انرژی دیده میشود، نمونهای از همین پیامدها است. تنگه هرمز یکی از حیاتیترین مسیرهای انتقال نفت و فرآوردههای انرژی در جهان است و هرگونه اختلال در رفتوآمد نفتکشها میتواند بازار جهانی را با شوک مواجه کند.
بنابراین، تصمیم برای استفاده از گزینه نظامی علیه ایران صرفا یک تصمیم امنیتی یا سیاسی نیست بلکه تبعات اقتصادی آن میتواند میلیونها نفر را در کشورهای مختلف تحت تاثیر قرار دهد. در واقع، جنگافروزی علیه ایران میتواند هزینهای بسیار فراتر از محاسبات اولیه طراحان آن داشته باشد. افزایش بیش از پیش قیمت انرژی، کاهش شدید ذخایر نفتی، افزایش هزینههای حملونقل و فشارهای تورمی، تنها بخشی از پیامدهایی است که میتواند در صورت تداوم بحران ایجاد شود. حتی بازگشت آرامش نیز الزاما به معنای بازگشت فوری بازارها به وضعیت پیش از جنگ نیست. هشدار مدیرعامل آرامکو از همین منظر اهمیت دارد. اگر بازسازی ذخایر نفت جهان پس از پایان بحران به دو سال زمان نیاز داشته باشد، معنای آن این است که آثار جنگ حتی پس از توقف درگیریها نیز در اقتصاد جهانی باقی خواهد ماند.
به بیان دیگر، جنگ ممکن است در یک روز متوقف شود، اما هزینههای اقتصادی آن میتواند ماهها و سالها ادامه پیدا کند. این شرایط همچنین یک واقعیت مهم را برجسته میکند و آن این است که امنیت انرژی جهان با امنیت غرب آسیا گره خورده است و هرگونه جنگافروزی در این منطقه، خطر ایجاد بحرانهای زنجیرهای را افزایش میدهد. در چنین شرایطی، دیپلماسی و کاهش تنش نه فقط یک انتخاب سیاسی، بلکه عاملی برای جلوگیری از آسیب بیشتر به اقتصاد جهانی محسوب میشود.
هشدار آرامکو در نهایت تصویری از هزینه واقعی جنگ ارائه میدهد. هزینهای که فقط مردم کشورهای درگیر پرداخت نمیکنند. وقتی جنگافروزی علیه ایران به اختلال در بازار انرژی و کاهش ذخایر نفت جهان منجر میشود، تبعات آن به مصرفکنندگان، صنایع و اقتصادهای سراسر جهان منتقل می شود. از همین رو، پایان جنگ تنها به معنای آتشبس نیست بلکه آغاز مسیری طولانی برای بازسازی ذخایر، بازگشت ثبات به بازارها و جبران خسارتهای اقتصادی ناشی از بحران خواهد بود.





دیدگاهتان را بنویسید