تعیین ضربالاجل ۶ ماهه برای ساماندهی واحدهای آجرپزی اصفهان
شهروندان اصفهانی که هفتههاست با جداول قطعی برق دست به گریباناند، بیش از هر چیز خواستار شفافیت و عدالت در توزیع این محدودیتها هستند؛ محدودیتهایی که از وعده پایان در شهریور آغاز شد و اکنون در سایه ابهامِ «رسیدن به عدد ۶۷ هزار مگاوات»، تداوم آن در روزهای پیشِ رو همچنان دغدغهای بیپاسخ باقی مانده است.
به گزارش سرویس شهری پایگاه خبری سپاهان خبر با گذشت روزهای نخست شهریورماه، نه تنها وعدههای وزارت نیرو مبنی بر پایان قطعیهای برنامهریزیشده برق محقق نشده، بلکه استمرار خاموشیها در مناطق مختلف کشور، این پرسش بنیادین را در میان مشترکان تقویت کرده است که «پایان تابستان» برای شبکه برق کشور چه معنایی دارد؟ در حالی که مردم انتظار داشتند با عبور از اوج گرمای مردادماه، چراغهای منازل و واحدهای صنفی به پایداری بازگردد، تداوم این قطعیها، «روزهای پیش رو» را به یک ابهامِ کلافهکننده برای جامعه بدل کرده است.
مرز ۶۷ هزار مگاوات؛ عددی که سرنوشت را تعیین میکند
مصطفی رجبیمشهدی، معاون برق و انرژی وزارت نیرو، کلید حل معمای خاموشیها را نه در تقویم، بلکه در محاسبات فنی شبکه جستوجو میکند. او در تشریح وضعیت شبکه به روزنامه ایران میگوید: ” موازنه شبکه برق تابع دو مؤلفه تولید و مصرف است. با وجود کاهش نسبی دما در برخی نقاط، مصرف در نیمه جنوبی کشور همچنان بالاست و تقاضای شبکه از مرز ۷۱ هزار و ۴۰۰ مگاوات عبور کرده است.”
طبق پیشبینی توانیر، پرونده خاموشیهای تابستانی تنها زمانی بسته میشود که میزان تقاضا به زیر ۶۷ هزار مگاوات برسد؛ فاصلهای که به گفته کارشناسان، بیش از آنکه یک عدد انتزاعی باشد، نمایانگر رفتارهای مصرفی مشترکان و توان نیروگاهها برای تداوم تولید است. این وابستگی «عددی» به «پایداری»، سبب شده وزارت نیرو از اعلام هرگونه زمانبندی دقیق برای پایان قطعیها خودداری کند.
چرا تهران و شهرستانها سهم یکسانی ندارند؟
یکی از نقاط عطف اعتراضات مردمی که در گزارشهای ارسالی به رسانهها نیز بازتاب گستردهای داشته، نابرابری در مدتزمان خاموشیهاست. مشترکان میپرسند چرا در حالی که پایتختنشینان عمدتاً با قطعیهای دوساعته مواجهاند، برخی شهرستانها تا ۴ ساعت خاموشی را تجربه میکنند؟ رجبیمشهدی در پاسخ به این نابرابری، به ساختار فنی شبکه پایتخت ارجاع میدهد و میگوید: «حدود ۳۸ تا ۴۰ درصد از فیدرهای تهران، خطوط حیاتی و حساس محسوب میشوند؛ بیمارستانها، مراکز درمانی، ایستگاههای پمپاژ آب و مراکز امدادی بر این خطوط قرار دارند که اولویت حفاظتی بالاتری دارند و عملاً نمیتوان آنها را در لیست خاموشی قرار داد.»
این استدلال اگرچه منطق «حفاظت از زیرساختهای حیاتی» را اثبات میکند، اما همچنان برای شهروندانی که در مناطق غیرحساسِ دور از مرکز زندگی میکنند، پاسخ کاملی به چرایی توزیع نابرابرِ «بارِ ناترازی» نیست.
تاریکیِ شب؛ وقتی خورشید کنار میرود
از سوی دیگر، پرسش مردم از تداوم خاموشیها در ساعات شبانه است. بسیاری تصور میکردند با غروب آفتاب و افت دمای هوا، بار شبکه کاهش مییابد؛ اما معاون وزارت نیرو توضیح میدهد که با غروب خورشید، نیروگاههای خورشیدی که در روز بخشی از نیاز شبکه را تأمین میکردند از مدار خارج شده و فشار تأمین برق به نیروگاههای حرارتی و بادی منتقل میشود. این در حالی است که مصرف وسایل سرمایشی در شهرهای جنوبی در شب نیز متوقف نمیشود. رجبیمشهدی برای مدیریت این فشار، «تغییر ساعت رسمی کشور» را مطرح میکند؛ راهکاری که به ادعای او میتواند تا ۱۰۰۰ مگاوات از اوج بار شبانه بکاهد؛ پیشنهادی که البته اجرای آن مستلزم تصمیمگیریهای کلان در سطحی فراتر از وزارت نیروست.
زمستان؛ سایه سنگین گاز
در حالی که نگاه افکار عمومی به پایان تابستان دوخته شده، زمستانِ پیشِ رو زنگ خطرِ دیگری را به صدا درآورده است. با افزایش مصرف گاز در بخش خانگی، نیروگاهها ناچار به استفاده از سوختهای مایع خواهند بود؛ اقدامی که علاوه بر دشواری تأمین و حمل سوخت، آثار زیستمحیطی و فنی خود را بر نیروگاهها تحمیل میکند. رجبیمشهدی ضمن تأکید بر لزوم همراهی مشترکان در مدیریت مصرف، آینده را سالی دشوار برای مدیریت سوخت نیروگاهها میداند.
دایرهای که بسته نشد
خاموشیهای تابستان در حالی ادامه دارد، که مسئولان وزارت نیرو، تحقق وعده پایانِ آن را همچنان به «روزهای پیشِ رو» گره میزنند. فقدان یک تقویم مشخص برای پایان قطعیها و اتکای محض به کاهش دمای هوا و رفتار مصرفی مشترکان، نشان میدهد که شبکه برق کشور در لبه پرتگاه ناترازی حرکت میکند.
شهروندان اصفهانی که هفتههاست با جداول قطعی برق دستبهگریباناند، بیش از هر چیز خواستار شفافیت و عدالت در توزیع این محدودیتها هستند؛ محدودیتهایی که از وعده پایان در شهریور آغاز شد و اکنون در سایه ابهامِ «رسیدن به عدد ۶۷ هزار مگاوات»، تداوم آن در روزهای پیشِ رو همچنان دغدغهای بیپاسخ باقی مانده است.
دیدگاهتان را بنویسید