گوشهایمان دیگر وعده های سرخرمنِ تکراری را نمی شنود

از تبعیض در پرداختی کادر درمان تا غذای بی کیفیت اورژانسی ها

جمعی از پرسنل حوزه سلامت کشور در گفتگو با سپاهان خبر مطرح کردند؛

گزارش پیش رو اگرچه صحبت های تازه ای راجع به مشکلات کادر درمان کشور نیست اما گلایه هایی است گره خورده با کم و کیف خدمات درمانی که بیماران از همین پرسنل دریافت می کنند.

به گزارش سرویس سلامت پایگاه خبری سپاهان خبر به کسی برنخورد منظورمان این نیست که فشارهای استخوان خورد کن و تبعیض های تحمیل شده بر پرستاران- پزشکان- نیروهای خدماتی و حتی اداریِ یک بیمارستان باعث می شود تا بیماران به امان خدا رها شوند و ساعت ها منتظر پذیرش یا ویزیت بمانند. صحبت از ” وجود بی مهری و استثمارگری های مرسوم در مراکز درمانی به ویژه بخش های دولتی و دانشگاهی است که خواسته یا ناخواسته باعث کاهش راندمان های کاری و بی انگیزی و کرختی پرسنل می شود و درنتیجه دودش به چشم آن مراجعانی می رود که قرار بود به جز رنج بیماری رنج دیگری را احساس نکنند”. آنچه درادامه می خوانید درد دل هایی هرچند تکراری اما لازم به پیگیری است که تعدادی از کادر درمان و سلامت کشورمان در گفتگو با ما عنوان کرده اند:

پرستار یکی از مراکز درمانی تهران:

در بیمارستان ها، بسیاری از اقدامات بالینی را پرستاران انجام می‌دهند؛ از سوندگذاری و گذاشتن “ان جی تی” گرفته تا مراقبت‌های تخصصی، پایش لحظه‌به‌لحظه وضعیت بیمار، کنترل داروها، رسیدگی به درد و اضطراب، پیشگیری از عوارض و ایستادن بر بالین بیمار در سخت‌ترین ساعات شبانه‌روز. پرستار، بی‌آنکه فرصت فاصله گرفتن از تخت بیمار را داشته باشد، مسئولیت سنگین سلامت و جان انسان‌ها را بر دوش می‌کشد؛ اما در پایان، گاه نام و تعرفه این اقدامات به نام فرد دیگری ثبت می‌شود.

سوالمان این است که؛ اگر انجام بسیاری از این اقدامات، جزو وظایف حرفه‌ای و روزمره پرستار است، چرا تعرفه آن باید به نام پزشک محاسبه و دریافت شود؟ چرا پرستاری که اقدام را انجام داده، پاسخ‌گوی پیامدهای آن است و در کنار بیمار حضور دارد، از حق واقعی خود محروم می‌ماند؟ آیا مسئولیت، مهارت و زمان پرستار فقط زمانی دیده می‌شود که بیمار به مراقبت نیاز دارد، اما هنگام پرداخت، نادیده گرفته می‌شود؟. البته ما منکر جایگاه و زحمات پزشکان نیستیم؛ ولی سخن ما درباره عدالت است. اختلاف درآمد و تعرفه میان پزشک و پرستار، در بسیاری موارد به چند صد میلیون تومان می‌رسد؛ در حالی که بخش مهمی از فرآیند درمان و مراقبت، با دست، دانش و حضور شبانه‌روزی پرستار انجام می‌شود.

چگونه می‌توان از عدالت در نظام سلامت سخن گفت، اما ارزش واقعی کار پرستار را نادیده گرفت؟ چگونه می‌توان از کرامت نیروی انسانی گفت، اما سهم او از اقداماتی را که شخصاً انجام می‌دهد، به دیگری واگذار کرد. پرستار فقط نیروی اجرایی نیست؛ پرستار بخش جدایی‌ناپذیر درمان است. او نخستین کسی است که تغییر حال بیمار را می‌بیند، نخستین کسی است که در بحران بر بالین او حاضر می‌شود و اغلب آخرین فردی است که پیش از ترخیص، مراقبت و آموزش بیمار را بر عهده دارد. با این حال، سال‌هاست که بسیاری از مطالبات پرستاران با وعده‌های تکراری، بخشنامه‌های بی‌نتیجه و تصمیم‌هایی که روی کاغذ می‌مانند، به آینده‌ای نامعلوم حواله می‌شود.

یک پرستار دیگر از همان بیمارستان:

تا کی باید این بی‌عدالتی‌ها را ببینیم و دم نزنیم؟، تا کی قرار است خستگی، فشار کاری، شیفت‌های فرساینده و مسئولیت سنگین پرستار واقعی باشد، اما حق و تعرفه او صوری و نادیده گرفته شود؟. مطالبه پرستاران، امتیازخواهی نیست؛ درخواست اجرای عدالت است. تعرفه هر اقدام باید به نام کسی ثبت شود که آن را انجام داده، مسئولیتش را پذیرفته و پاسخ‌گوی نتیجه آن بوده است. گوشهایمان دیگر وعده های سرخرمنِ تکراری را نمی شنود. نظام سلامت زمانی عادلانه خواهد بود که هیچ حرفه‌ای ابزار دیگری برای نادیده گرفتن حقوقش نباشد و ارزش کار پرستار، نه در شعار، بلکه در قانون، پرداخت و تصمیم‌های اجرایی به رسمیت شناخته شود.

یک پزشک فعال در یکی از بیمارستان های اصفهان:

در وانفسای بی پولی و آه و ناله مسئولین وزارت بهداشت از نداری و بی پولی، ناگهان خبر می رسد بر خلاف ماده ۲۳ قانون مدیریت جامع خدمات کشوری، وزارت مذکور اقدام به خرید هتل شیخ بهایی در مرکز شهر اصفهان نموده است.

قانون‌گذار در ماده ۲۳ می‌گوید “ایجاد و اداره هرگونه مهمانسرا، زائرسرا، مجتمع مسکونی، رفاهی، واحدهای درمانی و آموزشی، فضاهای ورزشی، تفریحی و نظایر آن توسط دستگاههای اجرائی ممنوع می‌باشد”. سپس در تبصره ۳ ماده ۲۴ همین قانون می گوید “دیوان محاسبات و سازمان بازرسی کل کشور موظفند اجراء این فصل را در دستگاه‌های اجرائی کنترل نموده و با مدیران متخلف برخورد قانونی نمایند”. خب، هزینه‌های خرید این ملک از کدام ردیف تامین شده؟ این خرید در شرایط جنگی کشور و کمبود بودجه با چه مجوز و هدفی بوده؟، استفاده کنندگان آن قطعا پرسنل عادی وزارت متبوع نخواهند بود پس چه کسانی لذت اقامت در این هتل در چهارباغ و مرکز اصفهان را خواهند برد؟. آیا نهاد‌های نظارتی و قضایی، این معامله خلاف قانون را تأیید خواهند کرد.

پزشکی دیگر از یک مرکز درمانی دولتی دراصفهان:

از شیفت عصر به بعد دیگر خبری از رئیس بیمارستان و متخصص نیست. بیمارستان… اصفهان تنها مرکز فوق تخصصی بیماران سرطانی است. متاسفانه عصرها و شبها بدون پزشک کشیک متخصص یا فوق تخصص مقیم است. بخش اطفال این بیمارستان هم با قریب به ۳۶ تخت عصرها و شبها بدون مقیم متخصص اطفال می باشد و توسط پزشک عمومی اداره می شود. بخش های بزرگی از این بیمارستان در ارزشیابی آموزشی مورد تایید واقع نشده است لذا سهمیه دستیاران کشیک رشته تخصصی داخلی و رشته تخصصی اطفال ندارد.

از نکات قابل توجه چند پیشگی رئیس این بیمارستان است که حضور فیزیکی مستمر در ساعات اداری در مرکز ندارد. کمبود شدید نیروی انسانی متخصص و عدم حضور کادر تخصصی در ساعات اداری از مشکلات لاینحل مرکز می باشد. ارجاع بیماران نیازمند اشعه درمانی به شهرک سلامت یا مراکز خصوصی، عاطل گذاشتن امکانات مرکز، تعارض منافع در شیمی درمانی و ارجاع بیماران به مطب فاجعه بار است.

یک پزشک فعال در یکی از بیمارستان های مشهد:

سلامت مردم با معیشت ما گره خورده است، باید صدای کادر سلامت شنیده شود. تبعیض در پرداخت ها باید تمام شود، عدالت در پرداخت حق مسلم کادر سلامت است، کادر سلامت ستون‌های سلامت کشورند. عدالت، کمترین حق ماست. باید سفره تبعیض جمع شود و انگیزه را احیا کنند، حقوق عادلانه، خدمت شایسته، منزلت کارکنان فقط با عدالت حفظ می شود، یعنی کار برابر حقوق برابر. پرداخت ناچیز شایسته کارکنان متخصص نیست. به عنوان مثال چرا هیئت علمی ها باید از حقوق و مزایای ویژه تری برخوردار باشند آن هم وقتی عدالت برای سایر پزشکان و کادر سلامت رعایت نمی شود.

چند پرسنل اورژانس ۱۱۵ از سراسر کشور:

پرسنل اورژانس ۱۱۵ از جمله نیروهایی هستند که به صورت شبانه‌روزی، در شرایط دشوار، پراسترس و گاه بحرانی، مسئولیت حفظ جان و سلامت مردم را بر عهده دارند. بدیهی است در چنین شرایطی، برخورداری از تغذیه سالم، کافی و باکیفیت نه‌تنها یک مطالبه رفاهی، بلکه یکی از ابتدایی‌ترین نیازهای حرفه‌ای برای حفظ توان جسمی، تمرکز ذهنی و کیفیت خدمت‌رسانی این نیروها محسوب می‌شود. متأسفانه کیفیت غذای ارائه‌شده به پرسنل اورژانس ۱۱۵ در بسیاری از موارد به‌گونه‌ای بوده که موجب نارضایتی گسترده کارکنان شده است.

کیفیت پایین مواد اولیه مصرفی؛ عدم تنوع مناسب در برنامه غذایی؛ طبخ نامطلوب و بعضاً غیرقابل‌قبول غذا؛ پایین بودن ارزش غذایی وعده‌ها؛ عدم رعایت کافی اصول بهداشتی در برخی موارد؛ بی‌توجهی به شأن و منزلت شغلی پرسنل عملیاتی اورژانس، از جمله مشکلات پرسنل اورژانس ۱۱۵ است. بی‌تردید ادامه این وضعیت، علاوه بر تأثیر منفی بر سلامت جسمی و روحی کارکنان، می‌تواند بر انگیزه، رضایت شغلی و در نهایت کیفیت خدمات فوریت‌های پزشکی نیز اثرگذار باشد. نیروهایی که در سخت‌ترین شرایط، بی‌وقفه در خدمت مردم هستند، شایسته دریافت حداقل امکانات استاندارد و مناسب، از جمله غذای سالم و باکیفیت می‌باشند.

چند پرستار اتاق عمل از مراکز درمانی اهواز:

ما، کارشناسان اتاق عمل، دیگر نمی‌توانیم در برابر بی‌مهری‌ها و نادیده‌ گرفته‌ شدن حقوق‌مان سکوت کنیم. سال‌هاست که با تعهد و ازخودگذشتگی در خط مقدم جراحی‌ها، نقشی حیاتی در نجات جان بیماران ایفا می‌کنیم اما متأسفانه، تلاش‌های شبانه‌روزی ما نه‌تنها قدردانی نمی‌شود بلکه با بی‌عدالتی تبعیض‌های آشکار مواجه هستیم.

در حالی‌ که پرستاران و سایر گروه‌های درمانی فرصت‌های متعددی برای ادامه تحصیل و ارتقای شغلی دارند، کارشناسان اتاق عمل به دلیل نبود رشته‌های تخصصی مرتبط و عدم حمایت مسئولان، در یک بن‌بست شغلی گرفتار شده‌اند. با وجود اینکه اتاق عمل بخشی جدایی‌ناپذیر از فرایند درمان است، سهم ما در نظام پرستاری به مراتب کمتر از سایر گروه‌هاست. این مسئله باعث شده که صدای ما شنیده نشود و از حقوق اولیه‌مان محروم بمانیم. تعرفه‌های پرستاری و کارانه‌ای که به کارشناسان اتاق عمل تعلق می‌گیرد، توهین‌آمیز است. ما با کمترین دستمزد، بیشترین مسئولیت را بر عهده داریم و در معرض خطرات متعددی قرار می‌گیریم. تفکیک غیرمنطقی و غیرکارشناسانه رشته اتاق عمل از پرستاری، باعث شده هویت حرفه‌ای ما زیر سؤال برود.

ما نه پرستار محسوب می‌شویم و نه به عنوان یک گروه مستقل به رسمیت شناخته می‌شویم. این وضعیت بلاتکلیفی، انگیزه و تعهد ما را به شدت کاهش داده است. دیگر نمی‌خواهیم وعده‌های توخالی بشنویم. ما خواهان اقدام عملی و فوری هستیم. به جای ایجاد رشته‌های تخصصی دست‌وپاگیر و ناکارآمد، باید رشته اتاق عمل را به بدنه اصلی پرستاری بازگردانید. با ادغام این دو رشته و استفاده از دانش و تجربیات بین‌المللی می‌توانید؛ مسیر ادامه تحصیل و ارتقای شغلی را برای کارشناسان اتاق عمل هموار کنید. جایگاه واقعی ما را در نظام پرستاری به رسمیت بشناسید و از حقوق‌مان حمایت کنید. تعرفه‌های پرستاری و کارانه را به صورت عادلانه و متناسب با زحمات ما تعیین کنید. به این وضعیت اسفناک پایان دهید و به کارشناسان اتاق عمل انگیزه دهید تا با تمام توان به خدمت‌رسانی به مردم ادامه دهند.