تفاهمنامه زمانی ارزش دارد که تامینکننده منافع و امنیت ملی ما باشد
نایاب شدن های دفعتی و قیمت های بی حساب و کتاب دارو، که هر مسئولی برایش دلیلی را مطرح می کند، اظهارات متناقضی که به خودی خود این زخم کهنه را لاعلاج تر و البته پر از ابهام نشان می دهد.
در تازه ترین صحبت هایی که پیرامون مشکلات دارویی کشورعنوان شده، اینگونه به نظر می رسد که، وجود معضلی به نام مافیای سلامت، امری دستوری و عمدی است تا به اصطلاح کار و کاسبی عده ای خاص، از رونق نیفتد، البته همین اظهار نظرها که در تضاد با یکدیگر است نیز گویای این ادعاست. به عنوان مثال در روزهای گذشته شبکه تهران سیما(برنامه “تهران بیست”) با حضور تعدادی از مسئولان حوزه درمان و سلامت به بررسی مشکلات دارویی کشور پرداخت که در یکی از آیتم های آن عباس کبریایی زاده رئیس هئیت مدیره قدراسیون اقتصاد سلامت اتاق بازرگانی کشور توضیحاتی را راجع به کمبود و گرانی اقلام دارویی ارائه داد. او در بخشی از صحبت هایش گفت: وقتی در کشور با تورم روبرو هستیم، در بخش دارویی هم آثار این تورم را حس خواهیم کرد. اینکه گفته میشود به دارو ارز ترجیحی داده میشود فقط برای حدود سی درصد از قیمت دارو تاثیر دارد و هفتاد درصد از قیمت دارو به متغیرهای داخلی وابسته است.
وی افزود: برای مثال به دلیل حملات دشمن به پتروشیمیها، شاهد افزایش قیمت محصولات هستیم که این قطعا بر قیمت تمام شده دارو هم اثر میگذارد. حدود ۴۲ همت از مطالبات بیمهای در سال گذشته به امسال منتقل شده، یعنی همین الان بیش از ۵۰ همت بدهی نظام بیمهای به حوزه دارو است که باید واقع بینانه با این اعداد و ارقام برخورد کرد.
کبریایی زاده توضیح داد: سال گذشته دولت نتوانست پانصد میلیون دلار ارز ترجیحی دارو را بدهد و این میزان به ارز غیرترجیحی منتقل شد که طبیعی است بر قیمت دارو تاثیر بگذارد. از سویی بدهیهای مانده سال گذشته در بودجه سال ۱۴۰۵ دیده نشد که این امر هم مشکلات زیادی را برای سیاستگذاران ایجاد میکند.
رئیس هئیت مدیره قدراسیون اقتصاد سلامت اتاق بازرگانی کشور خاطرنشان کرد که، این کمبود و چند برابری قیمت دارو درکشور متاثر از جنگ تحمیلی نیز است و نمی توان آن را انکار کرد.
بهمن صبورعضو هییت مدیره انجمن داروسازان ایران که نفر بعدی بود که دراین برنامه صحبت می کرد اما معتقد بود بخشی از مشکل ناشی از این است که بسیاری از این وزارتخانهها هنوز آرایش جنگی لازم برای این شرایط را نگرفتهاند. او گفت: در جنگ دوازده روزه کلیه وزارتخانهها و دستگاهها همراه بودند و تصمیمات در شرایط بحران آنی اتخاذ میشد و اجرا میشد اما الان این اتفاق نمیافتد، مشکل دیگر این است که سازمانهای بیمهای جزیرهای عمل می کنند و شاید اگر تجمیع شوند و عملکرد یکپارچه داشته باشند، اوضاع بهتر شود.
صبور تاکید کرد: اگرچه ما در حوزه دارو کمبود داریم اما خوشبختانه بحران نداریم. مثلا اینکه بگوییم الان در کشور با قحطی دارو مواجهیم، خیر اینگونه نیست.
محمد جمالیان عضو کمیسیون بهداشت مجلس اما در این میزگرد تلویزیونی اظهار داشت: چرخه معیوب بیمه ها تولید دارو و تجهیزات پزشکی را زمینگیر کرده و ادامه این روند احتمالا به تعطیلی بسیاری از مراکز خصوصی حوزه سلامت منجر شود. مراکز درمانی و داروخانهها مطالبات خود را دریافت نکردهاند و به همین دلیل توان وصول چکها و تأمین منابع مالی جدید را ندارند البته بخش خصوصی برای اینکه وارد لیست سیاه نشوند و از دریافت دارو محروم نمانند، به هر شکل ممکن تلاش میکند چکهای خود را پاس کند.
وی یادآور شد: امروز بسیاری از فعالان بخش خصوصی برای جلوگیری از برگشت خوردن چکها، ناچار به فروش داراییهای شخصی خود از جمله خانه، طلا و سرمایههای نقدی شدهاند اما این روند قابل استمرار نیست و ادامه آن آسیب جدی به حوزه سلامت وارد خواهد کرد.
نماینده مردم اراک در مجلس دوازدهم با بیان اینکه” داروخانهها و آزمایشگاههای خصوصی در چه کنمهای روزانه گیر کرده اند” تأکید کرد: بخش دارو و داروخانه های کشور بحران دارند، واقعاً پذیرفتنی نیست که فقط برای تعیین روش پرداخت، چنین زمان طولانی صرف شود. این مسئله نشان میدهد بخشی از مشکلات موجود صرفاً ناشی از کمبود منابع نیست بلکه ضعف در هماهنگی و مدیریت نیز در آن نقش دارد.
اکبر عبدالهی اصل مدیرکل دارو سازمان غذا و دارو نیز اوایل خرداد ماه سالجاری در نشست کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی اعلام کرده است: افزایش چند برابری هزینههای تولید دارو، کاهش ذخایر و رشد تعداد اقلام دارویی در معرض هشدار قرار دارد.
وی گفته است: در حالی که ۸۵ قلم از ۷۰۰ داروی ضروری کشور با کمبود مواجهاند، نگرانی اصلی افزایش تعداد داروهایی است که موجودی آنها به کمتر از یک تا۳ ماه رسیده است.
اکنون با توجه به جمیع جهات و واقعیات موجود در بازار دارویی کشور و از سوی دیگر تحلیل و تفسیرهای متفاوت مسئولان مربوطه این پرسش کلی مطرح است که” آقایان، بالاخره سیستم داروی کشور بحران دارد یا ندارد؟”.
دیدگاهتان را بنویسید