تفاهمنامه زمانی ارزش دارد که تامینکننده منافع و امنیت ملی ما باشد
صدای پای آب، بار دیگر در گوش کوچه پس کوچه های اصفهان پیچید و غبار غم را از چهره پل های تاریخی شست. امروز، هجدهم اردیبهشت ماه، خورشید در حالی بر شهر تابید که زاینده رود، پس از روزها عطش، دوباره آغوش خود را به روی موج های نقره ای گشود تا اصفهان، بار دیگر در آینه زلال خود، تصویر شکوه و زیبایی را به تماشا بنشیند.
اصفهان بدون زاینده رود، گویی روحی در کالبد نداشت و شهر در هجرت آب، به سوگ نشسته بود. برای مردمان این دیار، زاینده رود تنها یک رودخانه نیست، بلکه رگ حیاتی فرهنگ، تمدن و نشاطی است که نسل به نسل در میان آجرهای سی و سه پل و خواجو جریان داشته است. هر بار که بستر رودخانه خشک می شود، گویی لبخند از لبان شهر رخت می بندد و هر بار که خبر بازگشت آب در شهر می پیچد، ولوله ای از شادی و امید در دل ها زنده می شود. امروز، اصفهان شاهد یکی از آن لحظات ناب و تاریخی است؛ لحظه ای که آب، مرزهای خشکی را درنوردید و خود را به آغوش شهر رسانید تا ثابت کند که زندگی، علیرغم تمام سختی ها، همچنان در جریان است. این گزارش، روایتی است از رستاخیز دوباره آبی که با خود برکت، شادی و زندگی به ارمغان آورده است.
حیات دوباره در رگ های نصف جهان
با باز شدن دریچه های سد و حرکت جریان آب به سمت اصفهان، گویی جانی دوباره در تن رنجور شهر دمیده شد. زاینده رود که در ماه های اخیر تنها خاطره ای از شکوه گذشته را در بستر ترک خورده خود حمل می کرد، امروز میزبان مسافری است که از دل کوهستان های بلند می آید. جاری شدن آب در بستر رودخانه، بلافاصله اکوسیستم شهر را تغییر داد و پرندگانی که مدت ها بود از این دیار کوچ کرده بودند، بار دیگر بر فراز رودخانه به پرواز درآمدند. صدای برخورد آب با سنگ ها و دیواره های قدیمی، موسیقی دلنشینی را پدید آورده است که هیچ هنری توان رقابت با آن را ندارد. این بازگشت، تنها یک اتفاق فیزیکی نیست، بلکه یک رویداد اجتماعی بزرگ است که تمام لایه های جامعه را تحت تاثیر قرار می دهد و نشاط را به پارک های حاشیه رودخانه بازمی گرداند.
رقص موج ها بر قامت پل های اساطیری
تماشای دوباره انعکاس دهانه های سی و سه پل در زلالی آب، رویایی بود که امروز تعبیر شد. پل های تاریخی اصفهان که در ایام خشکی، مانند پیرمردانی خسته به نظر می رسیدند، اکنون با رسیدن آب، شکوه و جلال گذشته خود را بازیافته اند. پل خواجو با آن معماری بی نظیر، بار دیگر به میعادگاه عاشقان و هنرمندانی تبدیل شده است که می آیند تا در کنار آواز آب، نغمه های سنتی خود را سر دهند. گویی پیوندی ناگسستنی میان سنگ های این پل ها و جریان آب وجود دارد که با هم معنا پیدا می کنند. مردمانی که از نخستین ساعات امروز در کنار رودخانه جمع شده اند، با گوشی های همراه خود این لحظات ناب را ثبت می کنند تا به جهانیان نشان دهند که قلب ایران، بار دیگر با تپش زاینده رود می تپد.
امیدی که با موج ها به شهر آمد
بازگشت آب، فراتر از جنبه های زیباشناختی، موجی از امید را در دل کشاورزان و پیشه وران ایجاد کرده است. زاینده رود برای اصفهان به معنای رونق کشاورزی، پایداری محیط زیست و جلوگیری از فرونشست زمین است. جاری شدن دوباره این رودخانه، نویدبخش روزهای پربرکت برای روستاهای شرق اصفهان است که معیشتشان با قطره قطره این آب گره خورده است. نشاطی که امروز در چهره شهروندان دیده می شود، نشان دهنده این واقعیت است که سلامت روان جامعه با سلامت محیط زیست پیوندی مستقیم دارد. جاری شدن زاینده رود در هجدهم اردیبهشت ماه، هدیه ای ارزشمند برای اصفهانی هاست که قدر این کیمیای حیات را بیش از هر کس دیگری می دانند.
رویای جاری ماندن در قلب کویر
اگرچه جاری شدن آب در این روزهای بهاری مایه مسرت است، اما آرزوی قلبی هر اصفهانی، دائمی شدن این جریان است. زاینده رود نباید تنها به صورت فصلی و برای مدتی کوتاه مهمان شهر باشد. این رودخانه شناسنامه اصفهان است و شناسنامه یک شهر نباید هر از چندگاهی بایگانی شود. تلاش برای مدیریت صحیح منابع آبی، احیای تالاب گاوخونی و تامین حق آبه های قانونی، مسیری است که باید با جدیت دنبال شود تا آیندگان نیز بتوانند از این نعمت بی بدیل بهره مند گردند. امروز اصفهان شاد است، اما این شادی زمانی کامل می شود که اطمینان حاصل شود این جریان زندگی بخش، دیگر قطع نخواهد شد
دیدگاهتان را بنویسید