مجموعه داستان «آدمهای چهارباغ» نمونه درخشانی از این دلبستگی است؛ چهل داستان کوتاه بههمپیوسته که پیشتر در روزنامههای «اعتماد» و «شرق» منتشر شدهاند و در کنار هم، تصویری داستانی از زندگی در یکی از مهمترین خیابانهای اصفهان میسازند.
به گزارش سپاهان خبر خدایی در این کتاب، شکارچی آدمهای چهارباغ است؛ نویسندهای که از کنار هیچ چهرهای بیاعتنا نمیگذرد. از عادله، خدمتکار هتل جهان، با لهجه شیرین اصفهانیاش، تا آدمهایی با مشاغل، فرهنگها و سرگذشتهای متفاوت، همه در قاب روایت او جایی دارند. نیمکتها، درختان، سایهها، نور و حرکت خیابان نیز در داستانهایش به عناصری زنده تبدیل میشوند؛ گویی چهارباغ نه فقط محل وقوع داستانها، بلکه یکی از شخصیتهای اصلی آنهاست. خدایی با نثری روان و پخته و با بهرهگیری از لهجه و واژگان بومی، شهری را بازآفرینی میکند که هر خواننده میتواند آن را در ذهن خود قدم بزند.
این دلبستگی به اصفهان، در مجموعههای موفقی چون «تمام زمستان مرا گرم کن» و «از میان شیشه، از میان مه» نیز در جهان ادبی او ریشه دارد. او صنعتگر کلمات است؛ کسی که خانه، شهر و خیابان را همچون پردههایی میبیند که قصه زندگی آدمها بر آنها نقش میبندد.
نخستین روز آذرماه، همزمان با سالروز اصفهان، هتل آیریک میزبان بزرگداشتی برای علی خدایی بود؛ شبی که بهانهای شد تا جمعی از اهالی ادبیات گرد هم آیند و از نویسندهای بگویند که سالهاست اصفهان را به زبان داستان ترجمه میکند. سیاوش گلشیری، علی دهباشی، ناهید طباطبایی و آرش صادقبیگی در این مراسم حضور داشتند و هر یک از دریچهای به جهان ادبی و نسبت خدایی با اصفهان پرداختند.
آرش صادقبیگی در روایت خود از پسری شانزدهساله و جزئینگر گفت که اصفهانی نبود، اما سرنوشت او را به این شهر کشاند؛ پسری که بهتدریج اصفهان خود را پیدا کرد. او از خدایی بهعنوان شکارچی قهار آدمهای چهارباغ یاد کرد؛ نویسندهای که فرهنگهای مختلف و زندگی اقلیتها را میشناسد و در روایت آنها دقتی کمنظیر دارد.
خدایی نیز در این دیدار، با یادآوری خاطرات دوران دبیرستان و نخستین آشناییهایش با میدان نقشجهان، از پیوندی گفت که در گذر سالها میان او و شهر شکل گرفته است. او روز اصفهان را به عید تشبیه کرد؛ روزی که تماشای تصاویر شهر در فضای مجازی برایش حالوهوای جشن دارد. شاید راز ماندگاری اصفهان در داستانهای علی خدایی همین باشد: هر اصفهانی اصفهان خودش را دارد و او سالهاست مشغول کشف و روایت اصفهانی است که در حافظه، نگاه و کلماتش زندگی میکند.





دیدگاهتان را بنویسید