تشخیص به موقع سرطان روده بزرگ با حذف یک ژن

محققان دانشگاه کلگری کانادا کشف کرده اند که با حذف یک ژن می توان سرطان روده بزرگ را برای سیستم ایمنی قابل مشاهده کرد و پاسخ به ایمونوتراپی را افزایش داد. دکتر پوریاعادلی متخصص سرطان شناسی با اعلام این خبر به ما گفت: پژوهشگران با استفاده از فناوری ویرایش ژن، سلول‌های سرطانی را به گونه‌ای تغییر دادند که دیگر قادر به تولید پروتئینی که “تومورهای مقاوم به درمان ترشح می کنند”، نباشند.
وی افزود: این پروتئین مانند یک شنل نامرئی عمل می کند و به سیستم ایمنی این پیام را می دهد که همه چیز طبیعی است. اکنون اما نتایج تحقیقات نشان داده، زمانی که ژن مسئول تولید این پروتئین حذف شد، سلول‌های سرطانی برای سیستم ایمنی قابل مشاهده شدند.

به گزارش سرویس سلامت پایگاه خبری سپاهان خبر این متخصص آنکولوژی درتوضیحات بیشتر عنوان کرد: در مدل‌های حیوانی، ترکیب این تغییر ژنتیکی با ایمونوتراپی به حذف کامل تومورها در ۱۰۰ درصد موارد منجر شده است. محققان همچنین مشاهده کردند حتی بدون استفاده از ایمونوتراپی نیز اندازه تومورها کاهش یافت؛ موضوعی که نشان می‌دهد حذف این ژن ممکن است توانایی تومور برای فرار از پاسخ طبیعی سیستم ایمنی را از بین ببرد.
عادلی گفت: پژوهشگران معتقدند این مکانیسم ممکن است محدود به سرطان روده بزرگ نباشد. آنها می گویند بسیاری از تومورهای جامد مانند سرطان پانکراس و سرطان ریه نیز پاسخ ضعیفی به ایمونوتراپی نشان می‌دهند و احتمال دارد از سازوکارهای مشابهی برای پنهان شدن از سیستم ایمنی استفاده کنند.

این سرطان شناس با بیان اینکه”هنوز تا درمان بیماران فاصله وجود دارد”؛ بیان داشت: با وجود نتایج امیدوارکننده، محققان تأکید می‌کنند این پژوهش در مرحله تحقیقات پایه و پیش‌بالینی قرار دارد و هنوز برای استفاده در بیماران آماده نیست.
وی تصریح کرد: با این حال، این کشف می‌تواند مسیر جدیدی برای توسعه درمان‌های مؤثرتر مبتنی بر ایمونوتراپی در سرطان روده و سایر تومورهای جامد فراهم کند.

این متخصص آنکولوژی اظهار داشت: به طور کلی، نتایج مطالعه یاد شده نشان می‌دهد برخی سرطان‌های روده بزرگ با تولید یک پروتئین خاص، خود را از دید سیستم ایمنی پنهان می‌کنند. حذف ژن مسئول تولید این پروتئین توانسته این «شنل نامرئی» را کنار بزند و اثربخشی ایمونوتراپی را در مدل‌های حیوانی به شکل چشمگیری افزایش دهد. اگر این یافته‌ها در مطالعات آینده تأیید شوند، می‌توانند افق‌های تازه‌ای در درمان سرطان‌های مقاوم به ایمونوتراپی ایجاد کنند.