دکتر طاهره چنگیز معاون آموزشی وزارت بهداشت در نشست خبری این وزارتخانه در پاسخ به پرسش سپاهان خبر مبنی براینکه” چه تعداد فارغ التحصیل پزشکی و دندانپزشکی از خارج از کشور داریم که اجازه شرکت در آزمون ملی را ندارند؟، دلیلش چیست؟ و برای برگزاری آزمون ملی (امتحان بورد) ویژه این دانش آموختگان چه برنامه ای دارید و چه زمانی قرار است مصوب و اعلام شود؟” گفت: در حال حاضر بیش از ۵۰ هزار فارغ التحصیل در رشتههای پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی داریم که در دانشگاههای غیر معتبر خارج از کشور تحصیل کرده اند که وزارت بهداشت هیچ تعهدی برای تایید مدارک این فارغ التحصیلان ندارد. زیرا نمی توانیم برای این جمعیت کلاس های بازآموزی و سپس آزمون جامع برگزار کنیم.
به گزارش سرویس سلامت پایگاه خبری سپاهان خبر طاهره چنگیز گفت: بر اساس آمار موجود، فقط در یکی از کشورها حدود ۱۰ هزار دانشجوی ایرانی در رشته دندانپزشکی و در دانشگاههای غیرمعتبر مشغول به تحصیل هستند.
معاون آموزشی وزارت بهداشت افزود: در کشور، مجموع ظرفیت پذیرش دانشجوی دندانپزشکی در حدود ۴۰ دانشکده، نزدیک به ۲۵۰۰ نفر در سال است که اگر قرار باشد برای همه این افراد آزمون کامل برگزار و بر اساس نتیجه آزمون، مدرک آنان تأیید شود، عملاً باید دانشکدههای دندانپزشکی کشور فعالیت آموزشی معمول خود را متوقف کنند و چند سال صرفاً به ارزیابی و آزمون این افراد بپردازند.
چنگیز تأکید کرد: افرادی که از ابتدا میدانستند دانشگاه محل تحصیلشان مورد تأیید نیست و با این حال تحصیل خود را در آن دانشگاه آغاز کردهاند، باید بپذیرند که در انتخاب مسیر خود مسئولیت داشتهاند. بنابراین وزارت بهداشت هیچ تعهدی نداده است که مدارک دانشگاههای غیرمعتبر را در آینده به رسمیت بشناسد و چنین تعهدی نیز نخواهد داد.
وی همچنین اعلام کرد: افرادی که از دانشگاههای غیر معتبر فارغ التحصیل شده اند تحت این شرایط می توانند در کشور مشغول به کار شوند:۱- این افراد در یک دانشگاه معتبر خارجی با بررسی مدرک قبلی و توانمندیهایشان، ادامه تحصیل دهند ۲- در آزمونهای بینالمللی مرتبط با رشته خود شرکت کنند و ۳- مجوز کار در کشوری را دریافت کنند که دانشگاه محل تحصیلشان از نظر وزارت بهداشت ایران معتبر شناخته میشود.
معاون آموزشی وزارت بهداشت درباره امکان برگزاری آزمون برای فارغالتحصیلان دانشگاههای غیرمعتبر گفت: موضوع، لجاجت یا نخواستن وزارت بهداشت برای تأیید مدارک نیست؛ بلکه بررسی تمام بایدهای یادگیری برای دهها هزار نفر، از نظر اجرایی امکانپذیر نیست. در حالی که کل ظرفیت پذیرش سالانه پزشکی کشور با وجود همه افزایشها حدود ۱۵ هزار نفر و ظرفیت دندانپزشکی حدود ۲۵۰۰ نفر است، نمیتوان برای بیش از ۵۰ هزار نفر آزمون جامع از تمام دروس برگزار کرد.
چنگیز ادامه داد: برای این کار باید دانشگاهها عملاً فعالیت اصلی خود را متوقف کنند و صرفاً به ارزیابی این افراد بپردازند؛ اقدامی که امکانپذیر نیست.
وی گفت: البته، دانشجویانی که برای تحصیل به خارج از کشور رفتهاند لزوماً افراد کمتوانی نیستند، ممکن است بسیاری از این افراد با تلاش بیشتر و تمرکز کافی، در سال بعد در کنکور سراسری داخل کشور پذیرفته میشدند.
معاون وزیر بهداشت در توصیه ای به خانواده ها بیان داشت: داوطلبان و خانوادهها باید درباره هزینهها و تبعات تحصیل در خارج از کشور آگاهی کافی داشته باشند و به دام مؤسسات اعزام دانشجو به خارج از کشور نیفتند.
وی ادامه داد: همواره هشدار داده ایم که دانشجویان علاقمند به تحصیل در رشته های پزشکی و دندانپزشکی برای فرار از کنکور به سمت موسسات اعزام دانشجو به خارج از کشور نروند و به تله فریب های این گروهها نیفتند اما ظاهرا فایده ای ندارد.
معاون آموزشی وزیر بهداشت گفت: هر سال فهرست دانشگاههای معتبر و غیر معتبر خارجی اعلام میشود، این فهرست بر اساس سلیقه شخصی یا تصمیم موردی تدوین نمیشود، انتظار می رود متقاضیان قبل از هر اقدامی برای یکبار هم که شده این فهرست را مطالعه کنند.
چنگیز در بخش دیگری از پاسخ به سوال نسل فردا توضیح داد: دانشگاههایی که از نظر وزارت بهداشت معتبر شناخته میشوند، دانشگاههایی هستند که فرایندهای آموزشی آنها دارای ضابطه و استاندارد مشخص است.
یعنی اگر دانشآموختهای کارنامه و ریزنمراتش را ارائه کرد، وزارت بهداشت میتواند به این مدارک استناد کند. سپس این دانش آموخته می تواند در آزمون ملی شرکت کند که محتوای آن، نمونهای از بایدهای یادگیری و شایستگیهای مورد انتظار در رشته مربوط است، نه تمام محتوای آموزشی دوره. سپس اگر فرد در آزمون ملی موفق شود، در مرحله بعد آزمون عملی هم از او گرفته میشود و پس از موفقیت در این مراحل، مدرک وی برای ارزشیابی بررسی خواهد شد.
وی همچنین درباره تعریف دانشگاه غیرمعتبر بیان داشت: غیرمعتبر بودن یک دانشگاه به این معناست که وزارت بهداشت سازوکار پذیرش و فرایند آموزشی آن را قابل اعتماد نمیداند، در چنین شرایطی، ریزنمرات و کارنامه فرد ارزش استنادی لازم را ندارد و نمیتوان صرفاً بر اساس این مدارک، آموزشهای گذراندهشده را پذیرفت. برای مثال، ممکن است دانشگاهی در کشور خود سالانه ۲۰ یا ۵۰ دانشجو بپذیرد، اما ناگهان هزار دانشجوی ایرانی را پذیرش کند. چنین تغییری این پرسش را ایجاد میکند که آیا آن دانشگاه همچنان از ظرفیت و کیفیت آموزشی لازم برخوردار است یا خیر.
معاون آموزشی وزیر گفت: نظامهای رتبهبندی بینالمللی در تعیین اعتبار دانشگاهها مورد توجه قرار میگیرند و دانشگاههایی که در محدوده رتبهبندی تعیینشده قرار داشته باشند، در فهرست اعتبار وزارت بهداشت قرار میگیرند. این فهرست از قبل اعلام شده و بهصورت دورهای نیز بازنگری میشود؛ بهگونهای که هر سه سال یکبار مورد تجدیدنظر قرار میگیرد.








دیدگاهتان را بنویسید