تفاهمنامه زمانی ارزش دارد که تامینکننده منافع و امنیت ملی ما باشد
در لایه های پنهان هر انسانی، نیازی سوزان برای شنیده شدن وجود دارد، اما چه سخت است زمانی که واژه ها در گلو حبس شوند و پلی برای عبور از حصار تنهایی وجود نداشته باشد. امشب، قاب جادویی تلویزیون میزبان قصه ای است که در آن، سکوت به بلندترین فریاد تبدیل می شود و یک معلم، با دست های پرمهر خود، الفبای پیوند را بر لوح جان نوجوانی می نگارد که سال ها در جزیره انزوا زیسته است.
سینمای ایران در دهه های گذشته، آثاری را در آغوش خود پرورده است که فراتر از سرگرمی، به کالبدشکافی روح انسان و دردهای پنهان جامعه می پردازند. یکی از این نگین های درخشان، نخستین ساخته بلند بانوی دغدغه مند سینما، پوران درخشنده است که با نگاهی مادرانه و حرفه ای، به دنیای خاموش معلولان قدم گذاشت. فیلم رابطه تنها یک اثر سینمایی نیست، بلکه بیانیه ای انسانی در ستایش درک متقابل و شکستن دیوارهایی است که بی توجهی اطرافیان پیرامون انسان های خاص بنا کرده است. این فیلم که در سال های میانی دهه شصت ساخته شد، هنوز هم بعد از گذشت دهه ها، طراوت و تاثیرگذاری خود را حفظ کرده و حرف های زیادی برای گفتن دارد. امشب در ساعت بیست و یک، شبکه نمایش فرصتی را فراهم کرده است تا بار دیگر با این اثر کلاسیک همسفر شویم و درس های بزرگی از همدلی بیاموزیم.
بانوی سینمای اجتماعی و دغدغه ای به نام انسان
پوران درخشنده با ساخت فیلم رابطه، مسیری تازه را در سینمای اجتماعی ایران گشود. او که همواره بر مسائل مبتلابه جامعه و به ویژه حقوق کودکان و نوجوانان با نیازهای ویژه تاکید داشته، در این اثر نشان داد که چگونه می توان با ابزار هنر، به جنگ پیش فرض های غلط رفت. درخشنده در این فیلم، دوربین خود را به میان خانواده ای می برد که در لایه های مختلف آن، از ترحم های بی مورد تا بی توجهی های آزاردهنده به چشم می خورد. کارگردان با هوشمندی تمام، نشان می دهد که مشکل اصلی ناصر، نوجوان کر و لال فیلم، لزوما ناتوانی جسمی او نیست، بلکه سد بزرگی است که آدم های سالم با رفتارهای ناصحیح خود پیرامون او کشیده اند. او در این اثر، پلی می زند بین دنیای پرهیاهوی ما و دنیای آرام و بی صدای ناصر تا به ما بفهماند که برای شنیدن، همیشه نیاز به گوش نیست و گاهی باید با قلب شنید.
قصه ناصر و نبرد با انزوای تحمیلی
داستان فیلم درباره نوجوانی به نام ناصر است که سنگینی سکوت را بر دوش می کشد. او به دلیل ناتوانی در تکلم و شنیدن، از سوی پدر و خواهرش نادیده گرفته می شود و دلسوزی های افراطی مادرش نیز بیش از آنکه درمانگر باشد، باری بر دوش اوست. ناصر در میانه این تلاطم، از همه چیز و همه کس دلزده شده و خود را در زندانی خودساخته محبوس کرده است. فشار اطرافیان او را به سمت انزوا سوق می دهد تا اینکه ورود یک معلم دلسوز، ورق زندگی او را برمی گرداند. این معلم با بازی درخشان و تکرار نشدنی خسرو شکیبایی، به ناصر می فهماند که مقصر اصلی در این عدم ارتباط، خود اوست که تلاشی برای شکستن این سد نمی کند. این تلنگر، نقطه عطف داستان است؛ جایی که ناصر از پیله خود خارج می شود و می آموزد که برای زیستن در اجتماع، باید راه های تازه ای برای گفتگو بیابد. این سیر تحول شخصیت، با ظرافت های کارگردانی به گونه ای تصویر شده است که مخاطب را تا لحظه آخر با خود همراه می کند.
ضیافت ستاره ها در نخستین گام های ماندگاری
یکی از ویژگی های بارز فیلم رابطه، تیم بازیگری قدرتمند آن است که هر کدام وزنه ای در تاریخ هنر ایران محسوب می شوند. حضور خسرو شکیبایی در این فیلم، آن هم در سال هایی که هنوز به ستاره بی بدیل سینما تبدیل نشده بود، بسیار دیدنی است. او با آن صدای گرم و نگاه نافذ، نقش معلمی را ایفا می کند که نه تنها درس الفبا، بلکه درس جرات و جسارت می دهد. در کنار او، زنده یاد پرویز پورحسینی با تسلط همیشگی خود، تصویری واقع گرایانه از پدر ناصر را ارائه می دهد. پوراندخت مهیمن، مهری ودادیان و حسین محب اهری نیز با هنرمندی تمام، اتمسفر خانواده و محیط اجتماعی ناصر را بازسازی کرده اند. تماشای نقش آفرینی این بزرگان که بسیاری از آن ها امروز در میان ما نیستند، حسی نوستالژیک و در عین حال تحسین برانگیز به بیننده منتقل می کند و ارزش های هنری این اثر را دوچندان می نماید.
ساعت پخش و دعوتی برای تماشای دوباره
فیلم رابطه امشب جمعه هجدهم اردیبهشت ماه، ساعت بیست و یک از شبکه نمایش سیما پخش خواهد شد. این اثر که نامزد دریافت جوایز متعددی از جشنواره های معتبر بوده، فرصتی است برای خانواده ها تا در کنار هم به تماشای قصه ای بنشینند که سرشار از امید، انسانیت و تلاش است
دیدگاهتان را بنویسید