محقق سم شناسی غرب آسیا خبرداد:

بمب باران های دشمن، زیست بوم ایران را آلوده کرده است

پس از سومین جنگ تحمیلی علیه کشورمان، از سوی برخی مجامع درمانی و متخصصان سرطان شناسی و ژنتیک؛ نظرات پراکنده ای پیرامون آثار مخرب سلاح های جنگی استفاده شده توسط دو رژیم آمریکایی صهیونیستی، بر سلامت جسمی و روحی شهروندان به ویژه ایجاد ناهنجاری های مختلف در جنین مادران باردار مطرح شد. اگرچه هنوز به طور رسمی و مشخص درباره این بُعد از جنایات جنگی اخیر، صحبتی به میان نیامده اما انتظار می رود که دستگاههای ذی ربط خصوصا وزارت بهداشت و محیط زیست همین هشدارهای پراکنده را جدی بگیرد و تحقیقات علمی لازم را برای شناسایی ترکیبات به کار رفته شده و راههای کاهش عوارض خطرناک ناشی از آن انجام دهد. از طرفی ضروریست تا این بخش از پیامدهای تجاوزات دشمن، برای اعاده حقوق و دادرسی در نهادهای بین المللی مورد توجه ویژه متولیان امر قرار گیرد.

روزنامه نسل فردا اما پیرامون موضوع یادشده با پروفسور مژگان صوابی اصفهانی متخصص و محقق سم شناسی محیط زیستِ آسیای غربی گفتگویی را انجام داده است که درادامه می خوانید:

همانطور که می دانیم در جنگ تحمیلی اخیر بعضی از تسلیحات نظامی و بمب هایی که دورژیم آمریکا و اسراییل علیه ایران استفاده کردند غیر مجاز بود. با توجه به اینکه تخصص شما در زمینه سم شناسی محیط زیست است بفرمایید که این مواد در مناطق مورد اصابت چه تاثیراتی ایجاد می کند؟

ببینید، تنها مدل هایی که ما الان برای مکان هایی که آمریکا و اسراییل بمب باران کردند داریم و به دلیل آلاینده های جنگی تاثیرات طولانی مدتی برروی آن مناطق گذاشته اند، فلسطین و عراق است و آخرین تحقیقات ما نیز راجع به لبنان بوده است. کلیت امر این است که ما فعلا نمی دانیم این ها دقیقا از چه بمب هایی در ایران استفاده می کنند ولی به طور کلی بمب هایی که استفاده می کنند حاوی موادی مانند فلزات سنگین (تشعشات رادیو اکتیو) است. ما این موضوع را در لبنان، موقعی که اسراییل خانه سید حسن نصرلله را بمب باران کرد، درتحقیقاتمان ثابت کردیم که از بمب های حاوی اورانیوم فرسوده استفاده شده است. در نظر داشته باشیم که اورانیوم فرسوده موادی را در محیط منتشر می کند که می تواند هم در “دی اِن اِی” اختلال ایجاد کند و هم می تواند به سلول های دیگر بدن صدمه بزند. درعراق هم ما ثابت کردیم شهرهای متعددی را که امریکا و اسراییل بمب باران کرده، از سلاح های نامتعارف استفاده شده است. ما به چشم دیدیم کودکانی که به دلیل آلاینده های جنگی با ناهنجاری های مختلف متولد می شوند بسیار بسیار زیاد هستند.

پس، دغدغه کنونیِ دانشمندان محیط زیست در آسیای غربی باید بحث آلاینده های جنگی باشد، درست است؟

بله دقیقا. شما ببینید الان بیش از سی سال است که منطقه ما و نه فقط ایران (ایران یکی از آخرین فصل های بمب باران های این دو رژیم متوحش بوده است). منطقه ما از افغانستان تا عراق و سوریه و لبنان و یمن و فلسطین و غزه هدف بمب های این ها بوده اند. باید بتوانیم تخمین بزنیم که این ها روی منطقه ما چه تعداد بمب ریخته اند که البته این کار سختی است. آنچه که من می دانم، برای مثال فقط دردوران ریاست جمهوری اوباما بیش از ۱۰۰هزارتُن بمب برروی خاورمیانه ریختند.

تازه اوباما کسی بوده که جایزه صلح را دریافت کرده است:

بله. حالا حساب کنید بعد از اوباما این جنایتکاران برروی آسیای غربی چقدر بمب ریختند. بنابراین آلاینده هایی که به محیط ما وارد کردند قابل تخمین نیست. باید بیشترین توجهمان به آلاینده های جنگی که فقط دراین بیست سی سال گذشته روی منطقه ما ریختند باشد.

یعنی ایران به نسبت وضعیت بهتری دارد؟

ببینید، عرض کردم از نظر تعداد بمب در منطقه باید تحقیقات جداگانه صورت بگیرد، نکته مهم این است که ما نباید ایران را جدایِ از کشورهای دیگری که مورد هدف گلوله های این ها بوده اند ببینیم چون ما جزیی از آن کلیت آسیای غربی هستیم.

منظورتان این است که آثار بمب باران کشورهای منطقه، متوجه کشور ایران هم خواهد بود؟

آن ها دارند الان روی ما بمب می ریزند، همان بمب هایی که سال های پیش روی بقیه ریختند را الان دارند روی ما می ریزند و ما صدماتش را در جاهای دیگر دیدیم. سرطان های مختلف و ناهنجاری های هنگام تولد را در کشورهای اطرافمان دیدیم. خب این نتیجه بمب هایی بوده که آمریکا و اسراییل قبلا بر سر مردم ریختند و الان دارند روی سر ما می ریزند. ما یعنی ایران، بخشی از یک مجموعه هستیم، اینکه ایران را جدای از کشورهای اطرافش مثل یمن و سوریه و افغاستان و غیره ببینید کار اشتباهی است. آن ها سال هاست دارند روی منطقه ما بمب می ریزند و ایران آخرین فصل است که تازه بمب بارانش می کنند. آمریکا علنا گفته است که در حمله به سوریه و لبنان و عراق و فلسطین از اورانیوم فرسوده استفاده کردیم. پس همه این موارد واضح است اما اورانیوم فرسوده تنها چیزی که باید ما نگرانش باشیم نیست. این ها از انواع و اقسام فلزات سنگین سرطان زا استفاده کردند که درسال های متمادی خودش را نشان می دهد.

با این حساب باید منتظر باشیم که به مرور آمار تولد کودکان با ناهنجاری های گوناگون و بروز سرطان ها در کشورمان افزایش یابد؟

به هر حال باید فکری برای این مساله شود. ببینید، این مواد سالیان سال بدون اینکه تجزیه شود و به ماده ای سبک و کم خطر تر تبدیل شود در محیط باقی می ماند و وارد چرخه های آب و غذا و غیره می شود که مردم دائما با آن مواجهند. پس سرطان هایی که می بینیم می تواند نتیجه این نوع موارد باشد. بازهم تاکید می کنم “دانشمندانی که درایران هستند باید یکی از دغدغه های خیلی بزرگشان همین آلاینده های جنگی باشد”.

البته دانشمندان محیط زیست در ایران بیشتر بر روی بحث گرمایش زمین متمرکز هستند:

باید در این خصوص به دوستان و همکارانم بگویم که” دلیل گرمایش زمین تمدن غرب است. آن ها هستند که بیشترین آلاینده ها را به محیط وارد می کنند و ما از آن صدمه می بینیم. ما نمی توانیم گرمایش زمین را متوقف کنیم بلکه آن ها می توانند با متوقف کردن جنگ ها و کمتر مصرف کردن تسلیحات، گرمایش زمین را هم متوقف کنند. ما می توانیم به این فکر باشیم آلاینده هایی که آن ها بر روی سر ما ریختند چه آسیب های وحشتناکی به ما وارد می کند و مستنداتش را تهیه کنیم و به مراجع بین المللی شکایت کنیم و غرامت بخواهیم. تا آن وقت بتوانیم به یک نحوی جلوی این کشور گشایی های این ها را بگیریم”. باید مقاومت کنیم و به دنیا نشان بدهیم که کشتار گر کیست و در بیست سی سال گذشته با آسیای غربی چه کرده است.

شما جزو تیم های تحقیقاتی بین المللی هستید که سالها بر روی پیامدهای مخرب تسلیحات نظامی به ویژه در منطقه آسیای غربی پژوهش انجام دادید و موفق به اثبات استفاده آمریکا و اسراییل از ادوات جنگی نامتعارف شدید، اکنون در ایران هم تقریبا جنایاتی مشابه آن انجام شده، به طور مشخص بفرمایید که آیا در اثر این نوع سلاح ها در آینده با آنچه در عراق شاهدش هستیم، (ایجاد ناهنجاری های ژنتیکی )مواجه خواهیم بود؟

مطمئنا امپریالیسم و کونولیالیزم غرب موفق نشدند آن حجم از بمب باران را که بر روی لیبی و سوریه و غزه و… ریختند بر سر ایران بریزند. یعنی موفق نشدند ما را آنقدر آلوده کنند که بقیه کشورها را آلوده کردند. بنابراین نمی توان گفت که به طور صددرصد همان صدمات را به وارد کردند، منتهی می توانیم بگوییم که محیط ایران را آلوده کردند. بله، به اکوسیستم های کشورمان صدمه زدند، الان درخلیج فارس اکوسیستم های بسیاری به دلیل بمب باران های دشمن منقرض شدند و تحت فشارهای خیلی زیاد آلودگی محیط هستند. پس دوباره می گویم “ایران هنوز هدف آن حجم از آلاینده های جنگی نبوده اما همین قدر هم که ریختند باعث فروپاشی خیلی از سیستم های زیست بوم های ما شده خصوصا در خلیج فارس”. پس آن ها مقصرند و باید برای صدمه زدن به زیست بوم های ما و آلوده کردن آب و خاک ما با این نوع آلاینده های جنگی، غرامت بپردازند. حالا دیگر این به عهده ایران است که چگونه روندهای علمی و دیپلماتیک را طی کند تا بتواند از این ها غرامت بگیرد یا حداقل از نظر بین المللی بی آبرویشان کنیم.

پس خوشبختانه، آن اتفاقاتی که برای بحث سلامت ساکنان آن مناطق رخ داده را شهروندان ایرانی تجربه نخواهند کرد و نگرانی از بابت افزایش ناهنجاری های ژنتیکی نخواهیم داشت؟

حقیقتا هیچ معلوم نیست چون الان ما به طور دقیق نمی دانیم که در کجای کشورمان چقدر مواد ریختند ولی به طور کلی می دانیم که دشمنان درعراق حدود بیست سال بمب ریختند و درسوریه سالهاست که اسراییل دارد بمب می ریزد. ولی درایران نتوانستند بمب بارانهایشان را ادامه بدهند، پس چون آن همه بمب را بر روی ما نریختند به احتمال قوی آن پیامدها را نخواهیم داشت، منتهی اگر نتوانیم الان جنایات این ها را رسانه ای کنیم و جلوی ادامه بمب باران هایشان را نگیریم، بله به آن سرنوشت دچار می شویم.

قاعدتا در چنین مواقعی مجامع حقوقی بین المللی موظف به محکومیت کشورهای متخاصم استفاده کننده از این سلاح ها هستند اما می بینیم که این نهادها چندان کارایی ندارند، نظر شما در این باره چیست؟

به نظرم تمام این نهادهایی که باید حافظ جان مردم و محافظ بهداشت جهانی باشند مثل سازمان ملل و حقوق بشر و سازمان بهداشت جهانی و غیره، این ها سازمان های درهم تنیده ای هستند که از همان ابتدا خود متجاوزان و دشمنان بنیان گذارشان بوده اند. یعنی امپریالیسم غرب پایه و بنیان این سازمان ها را گذاشته اند. خب به همین دلیل است که امروز می بینیم این ها قادر نیستند که جلوی نسل کشی و پاکسازی قومی را بگیرند.

پس درچنین شرایطی چه باید کرد؟

باید یک تغییر اساسی در این سازمان ها ایجاد شود که البته وزارت خارجه ایران و چین و روسیه درباره اش صحبت کرده اند و گفته اند که ساختارهای فعلی در سازمان ملل و بهداشت جهانی و غیره جوابگوی نیازهای امروز دنیا نیستند. ما درعین حال که باید بازگویی و پیگیری جنایات را تکرار و تکرار کنیم به موازاتش هم باید تاکید داشته باشیم که این نوع ساختارها باید تغییر اساسی پیدا کنند.