×
×
آخرین اخبار

سه‌گانه اقتصادی در مسیر تغییر؛
بورس تحلیل‌محور شد، نفت عقب نشست، ارز محتاط ماند

  • کد نوشته: 53401
  • 30 خرداد 1405 - 08:34 ق.ظ
  • ۰
  • امضای تفاهم‌نامه ایران و آمریکا در ۲۷ خرداد، سه بازار راهبردیِ بورس، نفت و ارز را در موقعیتی تازه قرار داده است.
    بورس تحلیل‌محور شد، نفت عقب نشست، ارز محتاط ماند
  • امضای تفاهم‌نامه ایران و آمریکا در ۲۷ خرداد، سه بازار راهبردیِ بورس، نفت و ارز را در موقعیتی تازه قرار داده است. بورس تهران در روزهای پیشرو احتمالاً از گام هیجانی به فاز تحلیل‌محور تغییر مسیر می‌دهد، نفت با تخلیه «صرفِ ریسک» به مرز ۷۵ دلار عقب نشسته و بازار ارز نیز در انتظار سیاست‌های جدید بانک مرکزی، رفتاری محتاطانه در پیش گرفته است.

    بورس تهران؛ پایان رالی هیجانی؟

    به گزارش سرویس اقتصاد پایگاه خبری سپاهان خبر بازار سهام به‌وضوح از فاز هیجانی فاصله گرفته و وارد مرحله‌ای تحلیل‌محور شده است. داده‌های معاملاتی آخرین روز معاملاتی هفته گذشته (چهارشنبه ۲۷ خرداد) نشان می‌دهد شتاب ورود نقدینگی نسبت به روزهای پیشین کاهش‌یافته و خالص ورود پول به ۶۲ میلیارد تومان رسیده است. بااین‌حال، ثبت رکورد تاریخی ۷۷ هزار میلیارد تومان ورود نقدینگی از ابتدای سال، حاکی از آن است که بورس همچنان یکی از مقصدهای اصلی جریان نقدینگی باقی‌مانده است.

    اما مهم‌ترین سیگنال معاملاتی در هفته گذشته، «واگرایی شاخص‌ها» بود. در معاملات چهارشنبه، شاخص کل بالغ بر ۵۰ هزار واحد رشد کرد، اما شاخص هم‌وزن با کاهش مواجه شد. این واگرایی نشان می‌دهد تمرکز سهام‌داران و حجم نقدینگی بیش از گذشته به سمت نمادهای بزرگ‌تر، به‌ویژه شرکت‌های کالایی و پتروشیمی، متمایل شده و سهام کوچک‌تر زیر فشار فروش قرار گرفته‌اند. این پدیده، نشانه‌ای از پایان فاز هیجانی و آغاز دوره‌ای است که در آن «تحلیل بنیادی» حرف اول را می‌زند. بااین‌حال، تثبیت ارزش معاملات خرد در سطح ۳۶ هزار میلیارد تومان نشان می‌دهد که سهام کوچک‌تر نیز همچنان از گردش پرقدرت نقدینگی برخوردار هستند.

    در مجموع، می‌توان نتیجه گرفت که بورس تهران در مقطع فعلی از مرحله هیجانی عبور کرده و بیش از هر زمان دیگر، رفتار آن به متغیرهای بنیادی، وزن نمادهای بزرگ و سیگنال‌های دریافتی از مسیر مذاکرات وابسته است.

    بازار نفت؛ تخلیه ریسک و چشم‌انداز عرضه

    امضای تفاهم‌نامه و بازگشایی مسیرهای ترانزیت انرژی، بزرگ‌ترین تغییر در معادلات نفت طی یک دهه اخیر را رقم زده است. در چنین شرایطی، «صرفِ ریسک جنگ» تقریباً به طور کامل تخلیه شده و قیمت نفت برنت که در اوج تنش‌ها به مرز ۱۲۰ دلار رسیده بود، اکنون در کانال ۷۴ تا ۸۰ دلاری نوسان می‌کند. با اجرایی‌شدن کامل توافق، انتظار می‌رود نفتکش‌های متوقف‌شده در خلیج‌فارس به چرخه صادرات بازگردند و عرضه نفت در بازارهای جهانی آرام‌آرام به روال گذشته بازگردد.

    چشم‌انداز تحلیلگران از قیمت نفت

    سیتی‌بانک آمریکا میانگین قیمت برنت در سه‌ماهه سوم ۲۰۲۶ را ۷۵ دلار و در سه‌ماهه چهارم را ۷۰ دلار برآورد کرده است.

    آژانس بین‌المللی انرژی درباره احتمال مازاد عرضه در سال‌های آینده هشدار داده است.

    گلدمن ساکس نیز پیش‌بینی قیمت ۲۰۲۷ را به ۸۰ دلار تعدیل کرده است.

    سناریوهای بازار در افق ۶۰ روزه

    مذاکرات ۶۰ روزه برای دستیابی به توافق نهایی، می‌تواند بازار را وارد فاز «انتظار» کند. در چنین شرایطی، سه سناریو برای بورس تهران قابل ترسیم است.

    نخست، سناریوی تمدید مذاکرات که محتمل‌ترین حالت به شمار می‌رود. به دلیل پیچیدگی‌های موضوع، بازار روند صعودی ملایمی خواهد داشت. در این حالت، صنایع بزرگ از جمله بانکی، خودرویی و حمل‌ونقل به دلیل کاهش ریسک‌های سیستماتیک پیشران خواهند بود و در گام‌های بعدی، فضای مساعد بازار می‌تواند به سایر نمادها و سهام کوچک‌تر نیز سرایت کند.

    دوم، سناریوی توافق اجرایی با احتمال متوسط. لغو کامل تحریم‌ها و آزادسازی منابع ارزی، جهشی بزرگ در کلیت بازار ایجاد کرده و سطح خوش‌بینی سرمایه‌گذاران را به حداکثر می‌رساند.

    سوم، سناریوی شکست مذاکرات با احتمال پایین. در این حالت بدبینانه، فشار فروش سنگین شده و نقدینگی به‌عنوان پناهگاه امن به سمت بازارهای موازی یعنی طلا و ارز حرکت خواهد کرد.

    تفاهم‌نامه‌ای که هم فرصت‌ساز است و هم نیازمند مدیریت هوشمندانه

    تفاهم‌نامه ۲۷ خرداد، بی‌تردید نقطه عطفی در اقتصاد ایران محسوب می‌شود؛ اما این نقطه‌ضعف، بی ریسک و بی‌حالش نیست. این توافق از یک سو، بستری برای گشایش‌های ارزی، کاهش هزینه‌های مبادله و بازگشت اعتماد به بازارهای مالی فراهم می‌آورد و ازسوی‌دیگر، اگر با مدیریت دقیق همراه نباشد، می‌تواند به موج‌های نوسانی و انتظارات تورمی جدید دامن بزند. ازاین‌رو، عبور هوشمندانه از دوره گذار، نیازمند طراحی و اجرای راهکارهای عملیاتی در چند محور کلیدی است.

    ۱- هدایت نقدینگی به سمت تولید

    از طریق الزام شرکت‌ها به افشای شفاف اطلاعات و ایجاد مشوق‌های مالیاتی برای صنایع تولیدی، به‌گونه‌ای که جذابیت سفته‌بازی کاهش‌یافته و سرمایه‌ها به سمت فعالیت‌های مولد سوق داده شوند.

    ۲- بازنگری در بودجه

    باتوجه‌به اجماع تحلیلگران بین‌المللی بر کاهش قیمت نفت، تشکیل کارگروه ویژه برای مقابله با پیامدهای کاهش احتمالی قیمت جهانی نفت، به‌منظور پیشگیری از کسری بودجه، ضروری به نظر می‌رسد.

    ۳- مدیریت فعال انتظارات تورمی

    بانک مرکزی باید با بهره‌گیری از منابع ارزی آزادشده، نبض بازار ارز را در دست بگیرد تا ضمن واپایش تورم کالاها، به‌ویژه کالاهای اساسی، از شکل‌گیری موج تورمی جدید جلوگیری کند.

    ۴- پایش و گزارش‌دهی مستمر

    ارائه گزارش‌های هفتگی از تحولات بازارهای نفت و ارز به نهادهای تصمیم‌ساز، امکان اتخاذ واکنش‌های سریع و دقیق را فراهم خواهد آورد.

    چشم‌انداز؛ پایان یک فصل یا آغاز فصلی نو؟

    تفاهم‌نامه ۲۷ خرداد، صرفاً یک رویداد خبری زودگذر نیست، بلکه سرآغازی برای بازتعریف روابط اقتصادی ایران در سطح منطقه و جهان است. آنچه امروز بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد، نگاه تحلیلیِ غیر هیجانی، تصمیم‌گیریِ مبتنی بر داده و مدیریتِ آگاهانه ریسک است. مسیر ۶۰ روزه پیشرو، بیش از آنکه آزمونی برای دیپلماسی باشد، آزمونی برای بلوغ اقتصادیِ ایران خواهد بود.

    نویسنده: رضا اخلاق پور
    برچسب ها

    بیشتر بخوانید

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *