برای بهتر شدن حال یک شهر، همیشه لازم نیست پروژهای بزرگ و پرهزینه اجرا شود.گاهی کافی است شلوغیهای اضافی کنار برود، یک نور درست در شب جان بگیرد، یا نیمکتی چند متر جابهجا شود تا شهر نفسی تازه کند. زیباسازی، اگر درست فهم شود، نه یک کار تزئینی و مقطعی، بلکه بخشی از مدیریت روان شهر است، مدیریتی که میتواند فشارهای روزمره را از دوش شهروندان کم کند و چند دقیقه آرامش به زندگی شهری اضافه کند.با همین نگاه، از دکتر حمید قنادنیا، رئیس سازمان زیباسازی شهرداری اصفهان،دعوت کردیم تا ضمن حضور در ایستگاه گفتگوی ما ، از رویکردها و برنامههای سازمان زیباسازی کلان شهر اصفهان برایمان بگوید ، آنچه میخوانید ماحصل گفتگوی ما با ایشان است.
فعالیت سازمان زیباسازی شهرداری اصفهان شامل چه حوزههای می شود؟
سازمان زیباسازی شهرداری اصفهان سابقهای نزدیک به سه دهه دارد اما از سال ۱۳۹۰ بهصورت مستقل، وارد کار تخصصی شد.حوزههای اصلی فعالیت نیز شامل گرافیک شهری، مبلمان شهری، نورپردازی و نماد و مجسمه است.
لطفا در خصوص اجرای مبلمان پرتابل شهری توضیح دهید؟
روشهای قدیمی نصب مبلمان، هم پرهزینه بود و هم به فضای سبز آسیب میزد و فونداسیونهای بتنی، عملا زمین را از بین میبرد. به همین دلیل برای اولین بار بهصورت جدی به سمت مبلمان پرتابل رفتیم.مبلمانی که بتوان آن را جابهجا کرد، نیمکتی که در زمستان از زیر سایه بیرون بیاید و در آفتاب قرار بگیرد و در تابستان دوباره به زیر سایه برود. این نگاه، هم هزینهها را کم کرد، هم کنترل فضا را برای ما آسانتر کرد و هم استفاده شهروندان را افزایش داد.
چطور می توان بین زیباسازی و نشاط اجتماعی در شهر پیوند زد؟
به نظر من بخشی از زیباسازی به تجربه کردن باز می گردد، به همین دلیل وارد حوزه بازیکدههای موضوعی شدیم و اولین بازیکده علم و آموزش را راهاندازی کردیم، فضاهایی که بچهها در حین بازی، با مفاهیم فیزیک، رنگ، صوت و حرکت آشنا میشوند، بدون اینکه حس کلاس درس را داشته باشند. بعد از بازیکده علم، بازیکده رنگ، بازیکده صوت، بازیکده کاغذ و اریگامی، بازیکده لاستیکی با مواد بازیافتی و پارک حروف و اعداد اجرا شد.البته برخی تجربهها مثل پارک ماسه به دلیل مسائل بهداشتی و نیاز به اپراتور دائمی ادامه پیدا نکردند. پارک لاستیکی هم بهدلیل مسائل ایمنی توسعه نیافت. اما همین تجربهها به ما کمک کرد که به طرحهای پایدارتر برسیم.چرا که بازخوردها نشان داد خانوادهها به فضاهایی نیاز دارند که پدر و مادر همراه فرزند بازی کنند. همین نگاه ما را به سمت طراحی فضاهای ورزشی و خانوادگی برد، مثل میزهای فوتبال دستی خانوادگی، فوت تیبل، بسکتبال خانوادگی و میز تنیس، که این فضاها اکنون در حاشیه رودخانه و مناطق مختلف شهر فعال هستند.
امسال به سمت طراحی بازی گذرهای خانوادگی رفتیم. فضاهایی که خانواده در مسیر حرکت میکند و همزمان بازی انجام میدهد.تابهایی طراحی شده که مادر و فرزند کنار هم بنشینند و الاکلنگهایی که پدر و فرزند با هم بازی کنند. این گذرها نورپردازی شده و جذابیت بصری بالایی دارند، برای سال آینده هم پیشبینی کردهایم چند گذر عریض را بهصورت رسمی با عنوان گذر بازی معرفی کنیم.
اجرای دیوارنگارهها تا چه اندازه متناسب با هویت محلات شهر است؟
دیوارهای آجری، بلوکی یا نازیبا را با پوشش ساده و سپس آثار هنری متناسب با هویت محله ساماندهی می کنیم .در برخی پروژهها، از داستانهای قدیمی کتابهای درسی استفاده کردیم، قصههایی نوستالژیک که برای شهروندان، به ویژه در ایستگاههای اتوبوس، هم خاطرهانگیز و هم آرامش بخش است. در حوزه دیوارنگارهها امسال به سمت ترکیب نقاشی و نور رفتهایم؛ دیواری که روز یک تصویر دارد و شب، با نور و سایه، روایت دیگری پیدا میکند.
ازسمپوزیوم بینالمللی سنگ بگویید ، رویدادهای هنری که امسال برگزار شد
امسال دومین سمپوزیوم بینالمللی سنگ اصفهان با حضورهنرمندانی از ایران، ترکیه، هند، ارمنستان و گرجستان برگزار شد. سمپوزیومها بهصورت زنده اجرا میشوند و مردم روند خلق اثر را میبینند. این زندهبودن هنر در شهر، خودش یک رویداد نشاطآفرین است.آثار این سمپوزیوم در محدوده ناژوان و تا حوالی پل وحید جانمایی شدهاند و نورپردازی آنها در برنامه سال آینده است واحتمال برگزاری سمپوزیوم چوب نیز در ناژوان و در سال آینده وجود دارد.
در اجرای پروژه ها چقدر از هنرمندان محلی استفاده میکنید؟
ما خودمان را واسطه بین شهر و هنرمندان میدانیم و حدود ۸۰ درصد پروژههای هنری از طریق فراخوان، مسابقه و همکاری با بخش خصوصی و هنرمندان اجرا میشود. با دانشگاهها، انجمن نقاشان، انجمن معماران و شرکتهای دانشبنیان همکاری داریم و پروژههایی مثل بوم شهر نمونهای از این مشارکت گسترده است.
آقای قنادیا در نوروز پیش رو چهره شهر را چگونه خواهیم دید؟
یکی از مهمترین آنها رویداد بومشهر است که با مشارکت دانشگاهها طراحی شده و برای اجرای این رویداد، فضایی در خیابان توحید، روبهروی ساختمان استاد فرشچیان، در نظر گرفتهایم در زمینی که وضعیت ظاهری مناسبی نداشت و هدف ما این است که با هنر، آن را به فضای زنده شهری تبدیل کنیم.
یک اتفاق نوروزی دیگر رونمایی از بازی گذر یا هاب بازی شهری است که برای اولین بار مقابل هتل عباسی اجرا میشود.این فضا ترکیبی از بازی، نور، حرکت و حضور خانوادهها است و قرار است به یکی از نقاط شاخص نوروزی شهر تبدیل شود.در نورپردازی های شهر نیز، چند پروژه جدی داریم. همچنین نورپردازی تابلوهای ورودی شهر (شهدا و لاله) که تا امروز نور نداشتند، برای ایام نوروز انجام میشود.
ما هر سال برای نوروز یک تم شهری نیز داریم، دو سال پیش پرندههایی با شکوفه در منقارشان را بر سر چهار راه ها داشتیم، سال بعد همان پرندهها با هویت صنایعدستی اصفهان مثل میناکاری بازطراحی شدند.امسال اما پرندهها به شکل کبوتر نامه رسان طراحی شدهاند که پاکت نامهای در منقارشان دارند و این پاکتها باز میشود و کارتپستال نوروزی از آن بیرون میآید، با پیامهایی مثل تقدیم به پدرم، تقدیم به مادرم ، یا پیامهای خانوادگی.این المانها در حدود ۴۰ تا ۵۰ نقطه از چهارراههای اصلی شهر نصب میشود و فضایی زیبا برای گرفتن عکس ایجاد میکند.
البته سفرههای هفتسین نیز در میادین اصلی مثل دروازه دولت، نقاط گردشگری و فضاهای شاخص، خواهیم داشت که این سفره ها هویتی اصفهان نیز دارد.











دیدگاهتان را بنویسید