ایران در رتبه ۱۵۳ میان ۱۸۲ کشور
ایران در شاخص ادراک فساد ۱۵۳ از ۱۸۲ کشور قرار دارد و کشورهای پاک از ۱۲ کشور در دهه گذشته به ۵ کشور رسیده اند، این یعنی اکثریت جهان در وضعیت فساد شدید هستند. شفافیت بینالملل در دهم فوریه ۲۰۲۶ گزارش سالانه شاخص ادراک فساد (CPI) را در میان ۱۸۲ کشور منتشر کرد. ایران از میان ۱۸۲ کشور در جایگاه ۱۵۳ قرار گرفت… این گزارش علت اصلی را تضعیف نهادهای نظارتی، نفوذ پول و لابی در سیاست، و کاهش اجرای قوانین ضدفساد میداند…این گزارش تاکید می کند حتی دموکراسیهای تثبیتشده، مانند آمریکا، بریتانیا و نیوزیلند، شاهد افت عملکرد هستند. فقدان رهبری جسورانه منجر به ضعیفتر شدن استانداردها و اجرای قوانین شده و جاهطلبی در تلاشهای ضد فساد در سراسر جهان را کاهش میدهد.
شفافیت بینالملل در دهم فوریه ۲۰۲۶ گزارش سالانه شاخص ادراک فساد (CPI) را منتشر کرد. طبق یافتههای گزارش امسال، جهان وارد بدترین وضعیت فساد در بیش از یک دهه شده است. میانگین جهانی CPI در سال ۲۰۲۵ به ۴۲ از ۱۰۰ سقوط کرده که پایینترین سطح در بیش از ده سال اخیر است.
۱۲۲ کشور از ۱۸۲ کشور نمرهای زیر ۵۰ دارند که بدان معناست که اکثریت جهان در وضعیت فساد شدید قرار دارد. تعداد کشورهایی که نمره بالای ۸۰ دارند (کشورهای بسیار پاک) از ۱۲ کشور در دهه قبل به فقط ۵ کشور رسیده است. گزارش علت اصلی را تضعیف نهادهای نظارتی، نفوذ پول و لابی در سیاست، و کاهش اجرای قوانین ضدفساد میداند.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین سازمان شفافیت بین الملل در باره اهداف خود اعلام کرده که یک جنبش جهانی با یک چشمانداز است: جهانی که در آن دولت، کسبوکار، جامعه مدنی و زندگی روزمره مردم عاری از فساد باشد.این سازمان اعلام کرده که در بیش از ۱۰۰ شعبه در سراسر جهان و یک دبیرخانه بینالمللی در برلین، رهبری مبارزه با فساد را برای تبدیل این چشمانداز به واقعیت بر عهده دارد.
این سازمان همچنین می افزاید که در زمان بحران اقلیمی، بیثباتی و قطبی شدن، جهان بیش از هر زمان دیگری به رهبران پاسخگو و نهادهای مستقل برای محافظت از منافع عمومی نیاز دارد – با این حال، اغلب اوقات، آنها کوتاهی میکنند. ما از دولتها و رهبران میخواهیم که با صداقت عمل کنند و به مسئولیتهای خود برای فراهم کردن آیندهای بهتر برای شهروندانشان عمل کنند.
بر اساس این گزارش شاخص ادراک فساد، ۱۸۲ کشور و منطقه در سراسر جهان را بر اساس سطح فساد بخش دولتی رتبهبندی میکند. نتایج در مقیاسی از ۰ (بسیار فاسد) تا ۱۰۰ (بسیار پاک) ارائه میشود.
در حالی که ۳۱ کشور از سال ۲۰۱۲ سطح فساد خود را به طور قابل توجهی کاهش دادهاند، بقیه در مقابله با این مشکل شکست خوردهاند – آنها در همین دوره راکد ماندهاند یا بدتر شدهاند. میانگین جهانی به پایینترین حد خود یعنی ۴۲ رسیده است، در حالی که بیش از دو سوم کشورها امتیازی کمتر از ۵۰ دارند. و مردم هزینه آن را میپردازند، زیرا فساد منجر به بیمارستانهای کمبودجه، سیلبندهای ساخته نشده و از بین رفتن امیدها و رویاهای جوانان میشود.
این گزارش تاکید می کند که حتی ما شاهد تصویری نگرانکننده از کاهش بلندمدت رهبری برای مقابله با فساد هستیم. حتی دموکراسیهای تثبیتشده، مانند ایالات متحده، بریتانیا و نیوزیلند، شاهد افت عملکرد هستند. فقدان رهبری جسورانه منجر به ضعیفتر شدن استانداردها و اجرای قوانین شده و جاهطلبی در تلاشهای ضد فساد در سراسر جهان را کاهش میدهد.
در عین حال، فساد در بسیاری از کشورها که محدودیتهای فضای مدنی را افزایش میدهند از رشد بیشتری برخوردار است. با دشوار یا خطرناک کردن به چالش کشیدن سوءاستفاده از قدرت برای شهروندان، سازمانهای مردمنهاد و روزنامهنگاران، شفافیت و پاسخگویی را کاهش میدهند. این امر به فساد اجازه شکوفایی میدهد.
کشورهایی با کمترین فساد در بخشهای عمومی، هنوز هم میتوانند مشکلات جدی در زمینه صداقت داشته باشند – بسیاری از آنها با تسهیل انتقال درآمد حاصل از فساد از مرزها و به طرحهای پولشویی، فساد را در کشورهای دیگر فعال میکنند.
تحقیقات و تجربه ما به عنوان یک جنبش جهانی مبارزه با فساد نشان میدهد که یک طرح کلی روشن برای چگونگی پاسخگو نگه داشتن قدرت در جهت منافع عمومی وجود دارد. پیشرفت با اقدام برای تقویت سیستمهای قضایی، افزایش نظارت بر خدمات و هزینههای عمومی و جلوگیری از ورود پولهای مخفی به انتخابات امکانپذیر است.
دیدگاهتان را بنویسید